Да другога чытання ў Палаце прадстаўнікоў рыхтуецца праект закона «Аб лізінгавай дзейнасці».
Дэпутаты хочуць абмежаваць пераплаты па лізінгу: у законе прапішуць, колькі лізінгавая арганізацыя можа дадаць звыш кошту аб'екта ў залежнасці ад тэрміну звыш або да года.
«На ўзроўні Нацбанка абмяжуюць штрафы за невыкананне абавязацельстваў, каб чалавек не трапіў у фінансавую кабалу з празмернымі пенямі. Законапраект дае час на выкананне абавязацельстваў у сілу жыццёвых абставінаў.
Спрошчаны лізінг жылля і дамоў на зямлі — раней узнікалі пытанні з участкам».
— расказаў старшыня Пастаяннай камісіі Савета Рэспублікі па эканоміцы, бюджэце і фінансах Раман Бродаў, піша БелТА.
У законапраекце замацавана з'яўленне другаснага лізінгу.
«Гэта калі прадмет лізінгу набываецца, перадаецца лізінгаатрымальніку па ўмовах лізінгу, а затым па пагадненні або ў выніку абставінаў вяртаецца лізінгадаўцу. У лізінгадаўца ўзнікае пытанне: што рабіць з гэтай маёмасцю? Бо яго мэта — не валодаць ёй, а прафінансаваць здзелку і перадаць маёмасць лізінгаатрымальніку.
Калі маёмасць вяртаецца, лізінгадаўцу трэба яе рэалізаваць. З улікам спецыфікі абсталявання або тэхнікі гэта не заўсёды проста. Другасны лізінг дазваляе паўторна перадаць гэтую маёмасць новаму лізінгаатрымальніку ў валоданне і карыстанне, у тым ліку з магчымасцю наступнага выкупу»,
— патлумачыў начальнік упраўлення метадалогіі нябанкаўскіх і інвестыцыйных аперацый галоўнага ўпраўлення рэгулявання некрэдытных фінансавых арганізацый і інвестыцыйных аперацый Нацыянальнага банка Аляксандр Дзядкоў.
Што гэта дасць лізінгавым арганізацыям і лізінгаатрымальніку? Для лізінгавых арганізацый гэта забяспечыць фінансавы складнік іх дзейнасці, то бок фінансаванне набыцця і перадачы маёмасці. Для лізінгаатрымальнікаў — большая гнуткасць.
Напрыклад, у Еўропе вельмі папулярны лізінг, які ў нас называецца аператыўным.
«Ён заканчваецца не выкупам прадмета лізінгу, а яго вяртаннем лізінгадаўцу. Напрыклад, усім хочацца мець добры аўтамабіль і абнаўляць яго па меры выхаду новых мадэляў. Адпаведна, можна заключыць дамову з лізінгавай арганізацыяй: бізнэсмен заказвае аўтамабіль, лізінгавая кампанія яго набывае і перадае ў лізінг на 2‑3 гады. Па завяршэнні тэрміну стары аўтамабіль вяртаецца лізінгадаўцу, а кліент бярэ новы на тых жа ўмовах. Вернуты аўтамабіль перадаецца іншаму лізінгаатрымальніку па значна меншай цане.
Цікавасць для другога лізінгаатрымальніка ў тым, што лізінгавыя арганізацыі як уласнікі строга кантралююць стан маёмасці. Яны сочаць за захаванасцю, абслугоўваннем і парадкам», — адзначыў Аляксандр Дзядкоў.
Такі інструмент дазволіць забяспечаным грамадзянам і прадпрыемствам атрымліваць у лізінг новую маёмасць, а менш забяспечаным — патрыманую. У Казахстане, Кыргызстане і Арменіі другасны лізінг замацаваны на ўзроўні законаў, выкарыстоўваецца і лічыцца нормай. Таму ў Нацбанку настаялі: у Беларусі ён таксама неабходны.
У законапраекце таксама прадугледжаны паўнамоцтвы Нацбанка па ўсталяванні сістэмы кіравання рызыкамі ў лізінгавых арганізацыях.
Што яшчэ плануюць?
Ёсць максімальныя памеры перавышэння лізінгавых плацяжоў над коштам прадмета лізінгу — па аналогіі з абмежаваннем ставак па крэдытах. Цяпер гэта не больш за два кошты прадмета лізінгу па дагаворах звыш года і не больш аднаго — па дагаворах да года. Гэтыя памеры збіраюцца памяншыць у два разы: перавышэнне не павінна быць больш за адзін кошт прадмета лізінгу па дагаворах звыш года і паловы кошту — па дагаворах да года.
Нацыянальны банк атрымае паўнамоцтвы вызначаць максімальны памер узнагароджання па дагаворах з фізічнымі асобамі.
Каментары