«Ні разу не здолела вымавіць «Плошча Францішка Багушэвіча». Расіянка пераехала ў Беларусь — і захапілася беларускай мовай
25‑гадовая сібірачка Арына вядзе тыкток, дзе апісвае ўражанні ад новай краіны і пералічвае любімыя беларускія словы.
Арына расказвае ў сваіх роліках, што яна з Сібіры і што перабралася ў Беларусь у канцы 2025-га. Дзяўчына — лінгвістка па адукацыі, і мовы яна сапраўды любіць, у тым ліку і беларускую: у адным з ролікаў Арына кажа, што з пункту гледжання лінгвістыкі яна ў захапленні ад беларускай мовы.
Выглядае, што Арына пераехала ў Беларусь да хлопца, з якім перад гэтым жыла ў Грузіі. Яна згадвае яго па-беларуску ў сваіх рускамоўных роліках, а сам Уладзіслаў дапамагае каханай засвойваць беларускія словы і правільна іх вымаўляць.
Адно з апошніх відэа Арына прысвяціла кампліментам, якія атрымлівае ад Уладзіслава — вядома, па-беларуску:
«Калі Уладзіслаў мне кажа такія кампліменты, часцей за ўсё я не вельмі разумею, пра што ідзе гаворка, бо словы цяжкаватыя. Калі «прыгажуня» і «каханая» я ў цэлым зразумею, то «захапляюся» ўжо давядзецца гугліць. Але ўсё роўна прыемна атрымліваць кампліменты, спадзяюся, там не абзывальніцтвы».
Днямі Арына запісала ролік, дзе расказала, што яе найбольш здзівіла ў Беларусі. Перш за ўсё яна згадвае беларускую мову, але не толькі яе:
«Мяне першы час вельмі здзіўляў туман у снежні. Я з Сібіры, для нас у снежні мінус сорак — гэта нармальнае надвор’е, усё добра. Але туман у снежні, яшчэ і некалькі тыдняў? Я ўражвалася, думала — вы што, лонданцы? Я сапраўды ўпэўненая, што ў Лондане няма такой колькасці туману, як ёсць у Мінску».
Дзяўчына расказвае, што яе вельмі ўразіў мінскі кінатэатр у гандлёвым цэнтры Palazzo, зеляніна, якую можна свабодна набыць у крамах, і святло з вадой, даступныя пастаянна. У Грузіі ля мора, тлумачыць Арына, з усім гэтым было няпроста.
Таксама Арына запісвае ролікі пра беларускія словы — асобна выдзяляе тыя, што ёй найбольш спадабаліся, і тыя, якія яна не любіць.
Беларуская фанетыка даецца ёй няпроста: напрыклад, далёка не з першага раза атрымалася вымавіць «чыгуначны вакзал», а вось слова «дзверы» ўвогуле не далося сібірачцы.
Што да нелюбімых слоў, дзяўчыне вельмі не падабаецца, як яе імя гучыць па-беларуску. Таксама было няпроста засвоіць, як вымаўляюцца беларускія словы са спалучэннямі «чн» і «ць», і скарачэнні накшталт «аблвыканкам».
«Выраз, які я яшчэ ні разу не здолела вымавіць — гэта назва станцыі «Плошча Францішка Багушэвіча». У мяне атрымліваецца толькі слова «Францыска», я не магу з гэтым нічога зрабіць. Колькі б я не бачыла, як гэтая станцыя называецца — [атрымліваецца] «Францыска».
Я нават не магу ўявіць, як гэта можна сказаць, як Уладзіслаў складвае язык, каб гэта сказаць», — расказвае Арына пра складанасці беларускай мовы.
Ролікі дзяўчыны атрымліваюць тысячы праглядаў і дзясяткі каментароў. Беларусы дзякуюць Арыне за добрае стаўленне да нашай мовы, расказваюць, як вымаўляць беларускія гукі, і прапануюць новыя словы і выразы для вывучэння.
Ёсць і цікавыя заданні — некаторыя каментатары не шкадуюць сібірачкі:
«А можаш прачытаць «Ад прадзедаў спакон вякоў нам засталася спадчына» і перакласці словы?»
«Прывiтанне, Арыначка! Паспрабуй «полечка з перападвыпадвертам».
«Паспрабуйце назву зямель вакол вёскі Шышчыцы — Шышчыччына».
«Наша Нiва» — бастыён беларушчыны
ПАДТРЫМАЦЬ
Каментары