У Аўстрыі пятыя суткі шукаюць зніклага месяц таму 19‑гадовага беларуса. Вось што кажа сям’я
У Аўстрыю Мікіта Сталяроў паехаў адзін, сяброў там у яго няма.
У Аўстрыі знік 19‑гадовы хлопец з Беларусі. Яго завуць Мікіта Сталяроў. У Еўропу ён паехаў у пошуках працы. Апошні раз выходзіў на сувязь 3 мая. Паводле блізкіх, на наступны дзень ён павінен быў ісці ў офіс на працаўладкаванне, але ніякіх падрабязнасцей пра працадаўцу ў іх няма. Таксама невядома, у якім менавіта горадзе ці раёне хлопец знаходзіўся перад знікненнем, піша Onliner.by.
1 чэрвеня з’явілася інфармацыя, што Мікіту знайшлі. Аднак пазней стала вядома, што гэта не так. У сацыяльных сетках навінамі пра пошукі дзеліцца сяброўка сям’і.
Апошні раз Мікіта выходзіў на сувязь з роднымі 1 мая. Паводле іх інфармацыі, ён прыехаў у Вену. Пазней стала вядома, што 3 мая хлопец размаўляў з сябрам. Тады ён яшчэ знаходзіўся на тэрыторыі Аўстрыі, але ўдакладніў, што ўжо недалёка ад мяжы са Швейцарыяй.
Паводле наяўнай інфармацыі, у той момант ён быў у кампаніі мінімум трох чалавек, меркавана рускамоўных.
Дзяўчына распавяла журналістам, што ўдалося высветліць, дзе быў зроблены адзін з апошніх красавіцкіх фотаздымкаў. Віды на фота супастаўлялі з картамі. На здымку трапіла «Федэральнае агенцтва па справах замежнікаў і прытулак» (BFA), корпус знаходзіцца непадалёк ад Вены. З прадстаўнікамі арганізацыі ўжо спрабавалі звязацца, але адказу пакуль не атрымалі. Дакладных здагадкаў, навошта хлопец мог там быць, у блізкіх няма.
Пошукі працягваюцца. На гэты момант новай інфармацыі ад паліцыі Аўстрыі і консульства няма.
Прыкметы для пошуку: малады хлопец, 19 гадоў, сярэдняй камплекцыі, светлыя кароткія валасы.
Журналісты паразмаўлялі з братам Мікіты, Дзянісам, і вось што ён распавёў:
— 1 мая у маіх бацькоў гадавіна — ён тэлефанаваў іх віншаваць. Падчас пошукаў і апытання сяброў высветлілася, што ён размаўляў з адным з іх 3 мая. А адлік знікнення вядзем з 4 мая, бо гэта апошняя яго актыўнасць у Telegram.
30 мая мы прынялі рашэнне пачаць пошукі, бо мой брат дастаткова доўга не выходзіў на сувязь, а бацькі ўсё больш хваляваліся.
Перш за ўсё мы абзванілі ўсіх, каго маглі, і сабралі ўсе фатаграфіі, якія ў іх былі. Далей пачалі пісаць у еўрапейскія чаты з просьбай аб дапамозе ў пошуку; пыталіся, ці ведае хто-небудзь пра месцы з фотаздымкаў, каб зразумець, куды ён мог рухацца або знаходзіцца — амаль усе лакацыі знайшлі даволі хутка.
Далей пайшлі праз афіцыйныя структуры: пасольствы Беларусі ў Аўстрыі, Германіі, Італіі і Польшчы, напісалі заяву ў міліцыю пра знікненне, разаслалі запыты ў пошукавыя арганізацыі, такія як Чырвоны Крыж і аналагічныя еўрапейскія структуры. Некаторыя людзі развесілі абвесткі ў Аўстрыі пра знікненне Мікіты.
Дзяніс распавядае, што Мікіта — камунікабельны і адказны хлопец. Ва ўніверсітэце ён сябе актыўна праяўляў: удзельнічаў у моладзевых арганізацыях, наведваў міжнародныя канферэнцыі і шмат часу прысвячаў спорту. Мікіта вучыцца на менеджара.
У Аўстрыю хлопец паехаў адзін, сяброў там у яго няма. Планаваў прабыць у краіне некалькі месяцаў, каб падзарабіць. Але ніякіх канкрэтных падрабязнасцей родным не паведамляў. Паводле слоў Дзяніса, у пасольствах сям’і дапамаглі праверыць, ці ёсць пра Мікіту інфармацыя ў паліцыі або бальніцах, але ніякіх новых звестак атрымаць не ўдалося. У бліжэйшы час знаёмыя паспрабуюць падаць заяву пра знікненне ў паліцыю Аўстрыі.
Каментары