Pčała ŭčapiłasia ŭ vieras
M.Papieka. Čarnaviki...: Bieraściejskaje vohnišča, 1999.
Mikoła Papieka, pčalar, jaki žyvie na Pružančynie, vydaŭ u Bieraści ŭ seryi «Bieraściejskaje vohnišča» (siomaja kniha seryi) paetyčny zbornik «Čarnaviki...». Pradmovu da jaho napisaŭ Mikoła Kuprejeŭ.
Pčoły i pčalarstva zaŭsiody byli symbalem čyścini, pryhažości i čaradziejstva, jak i paezija. Kažuć, pčoły tryvajuć tolki dobraha čałavieka. Sam Mikoła ŭ knižcy vykazaŭ padziaku svaim dvuchkryłym fundataram za źjaŭleńnie «Čarnavikoŭ...».
Paezija Papieki — eksperymentatarskaja. Asobnyja vieršy nahadvajuć «vynachodnictvy» Razanava. Jon, jak i Razanaŭ, imkniecca adšukać praradzimu słova, razhadać jahonyja kody. Voś jak jon tłumačyć ułasnaje proźvišča:
PA — uzryŭnyja huki, što dla ŭsiaho
ŭtvarajuć PAvierchniu:
kryvi — PAkroŭ,
vietru — PAvietra,
honaru — PAhony, —
huki abjomnaści, jomistaści,
pa-zvykłamu pyšnaści.PIE — ciopłaje PIEčy śPJeŭnaść,
pładoŭ leta śPJełaść.
KA — unaŭlenaść rečaŭ,
ich KAnkretnaść.
A całkam PAPIEKA —
z haračaje piečy pachki bochan chleba.
U jahonych vieršach prabivajucca palityčnyja notki, napeŭna, Papieka — aktyvist BNF, i biełaruščyna dla jaho — nia tolki paezija. Ale bolš, čym paet-palityk kranaje paet-pčalar, jaki bačyć paeziju ŭ zumkańni pčały, pachu kvietak, šołachu čaratoŭ:
Čarodami
šparka špaki
lotajuć
nad čaratami.Łastaŭki
nie minajuć staŭki,
z łaski kryllaŭ
u čaratach łasujucca.Na vodnaj roŭniadzi
lebiedzi
z chvalami ładziać —
biełym kryllem
čaraty hładziać.
Časta paety, što žyvuć u vioscy, u svajoj tvorčaści mknucca ŭciačy z svajho «pravincyjnaha» žyćcia ŭ niejkuju štučnuju prydumku. Papieka — nie. Jon hodny, i hordy, i kateharyčny. Niby vichrasty «maładafrontaviec». Papieka — pčołami navučany.
Tak pryjemna pachnuć
pryhožyja biełyja kanvalii,
a pčała pralacieła...
Aleś Arkuš
Ciapier čytajuć
«Kali vy pazakryvajecie ja**lniki»: złoŭleny na dopinhu amapaviec z Hrodna pakazaŭ svajo vysokakulturnaje abličča15
Kamientary