Вядомасьць яму прынесла шчымлівая аповесьць «Начавала хмарка залатая». У ёй расказвалася пра выхаванцаў дзіцячага дому, эвакуаваных на Каўказ пасьля дэпартацыі адтуль мясцовых народаў.
У пятніцу раніцай у бальніцы на 77‑м годзе жыцьця памёр вядомы пісьменьнік, дарадца прэзыдэнта Расеі па пытаньнях памілаваньня Анатоль Прыстаўкін.
Прыстаўкін атрымаў шырокую вядомасьць пасьля публікацыі аповесьці «Начавала хмарка залатая» (1987), у якой расказвалася пра выхаванцаў дзіцячага дому, эвакуаваных на Каўказ, а таксама закраналася тэма рэпрэсій у дачыненьні да чачэнскага народу.
Анатоль Прыстаўкін нарадзіўся 17 кастрычніка 1931 г. у падмаскоўных Люберцах у рабочай сям’і. Падчас вайны стаў сіратой, пабываў у дзясятку дзіцячых дамоў, у тым ліку і на Паўночным Каўказе, а ў 14 год уладкаваўся працаваць на кансэрвавы заводу Сернаводзку.
Пасьля службы ў войску скончыў Літаратурны інстытут імя Горкага, дзе пазьней выкладаў.
Анатоль Прыстаўкін — аўтар больш чым 25 кніг, многія зь якіх перакладзеныя на эўрапейскія мовы. За аповесьць «Зязюльчаняты» атрымаў ў 1992 г. нямецкую Нацыянальную прэмію па дзіцячай літаратуры.
З 1992 г. па 2001 г. Анатоль Прыстаўкін узначальваў Камісію па пытаньнях памілаваньня пры прэзыдэнце Расеі — да таго моманту, пакуль яна была скасавана.
За дзевяць гадоў працы Камісія дамагла выйсьці на свабоду прыкладна 55 тысячам вязьняў, штогод задавольваючы ад 5 тыс. да 6 тыс. просьбаў.
З 2001 г. Прыстаўкін быў дарадцам прэзыдэнта Расеі па пытаньнях памілаваньня.
Цяпер чытаюць
Бабарыка: Калі б мы перамаглі — вайны ва Украіне не было б9
Каментары