«Госпадзе, жыць у тваёй рэжысёрскай версіі…» Новыя вершы найлепшых паэтаў. Хадановіч, Сцебурака, Марозава

Сёння мы выбралі для вас новыя вершы Андрэя Хадановіча, Усевалада Сцебуракі. І — мы ніколі не публікавалі раней яе вершаў — маладой паэткі Маргарыты Марозавай. Гэта юны і свежы, не падобны да іншых паэтычны голас.

Андрэй Хадановіч. Версія

Пачарнелымі ад жыццёвых святаў вачыма 
пагляджу на ўсё, што завецца гэтым жыццём,
падзялюся з кімсьці планамі і, магчыма, 
насмяшу кагосьці з гумару пачуццём.

Пазбіраю да купы выклятыя пытанні,
каб забіцца не ў родны кут, а ў часовы сквот
і выплакваць свету свае — каб… каб… каб… — жаданні,
як пабіты часам рымскі вадаправод.

Каб візіты блізкіх — не толькі праз тэлефоны, 
каб вясна штогод прыходзіла за зімой.
Каб любіць свабоду не толькі ў краіне зоны, 
у краіне, дзе кожны прынц — са сваёй турмой.

Каб рыдалі ад смеху з сябе, а ў фінале — ад шчасця,
каб не стрэліў ніхто, хоць ва ўсіх на сцяне ружжо,
і не трэба гадалак, бо ўсе магчымыя масці
нам прарочаць на заўтра, што сёння робім ужо.

Каб жыццё не дзялілі на першае і другое,
па-дзіцячы любілі марозіва і кіно,
каб дарыць паспявалі самае дарагое, 
перш чым танным і непатрэбным стане яно.

Каб фанатык усіх рэлігій абняў зняверца, 
наступалі б на граблі з карысцю для галавы.
Каб на ўсе памылкі хапіла часу і сэрца — 
нарабіць і выправіць, покуль дурны і жывы.

Каб не плакаць па любых, якім няблага наверсе,
каб наверсе не хвалявацца, як там зямля.
Госпадзе, жыць у тваёй рэжысёрскай версіі,
а прадзюсары хай жывуць у тым, што пасля.

Усевалад Сцебурака

* * *

Шкода мне тых, хто не мае нагі,
ці ўласнай сваёй гасподы,
тых бедакоў, што не маюць грашэй,
(хоць гэта і не заўсёды).
Я б ім на картку закінуў рубля,
падтрымаў па гарачым нумары,
ды адусюль бы я гнаў узашэй,
тых, хто не мае гумару.

Тыя, хто усё ўспрымае ўсур'ёз,
усе, хто не цяміць жартаў —
горшыя значна за педыкулёз,
і пазбягаць іх варта.
Дзе б ні сустрэў ты такі экзэмпляр
лепш уцякай дахаты,
аб паразуменні нават не мар
і не ўступай ў дэбаты.

Можна мець справу з любым дзіваком, 
пры пэўным падборы лекаў,
але бяссільныя захады ўсе
перад такім калекам…

Павялічыць

Маргарыта Марозава. 2021

а што па выніках?
разадраныя негатывы
мутацыі моўнага апарата
у горле захрасла птушынае «р»
і яшчэ гэта горкае

р а з в і т а н н е

пялёсткі ружы
берасцейская кава
менскае допіа на вяршках

колер памады чырвоны
памада не мая

піва лідскае пшанічнае
кола вядома не дыетычная

пах новапашытых майткоў
пах школьнай формы
пах разагрэтых паўфабрыкатаў
у кладоўцы невялічкай крамы
буйнога народнага брэнда

у памяці эпізоды
шматсерыйнага дэтэктыву
месца дзеяння парк горкага
за касіркай на батуце
палюе маньяк і менская 
міліцыя

на языку на зубах у лёгкіх
мальбара голд
сабраніе белае
кэмел жоўты
кэмел чарнічны
парламент

але вынік які?
менская сцэна на смак
як водка са швэпсам 
як напой у стаканчыку Міці
фаната марціновіча
як пот незнаёмцаў
і прыгожых дзяўчат
у топіках

па выніку я недзе ў цэнтры сусвету
у цэнтры слэму
там дзе песні галанцерэі не такія
аднолькавыя

словы высновы згубіліся недзе
паміж калоссем у полі
паміж каліўцамі бульбы
якую пасадзіла, але сабраць
не паспела

у галаве гукі птушынай мовы
аб’явы ў самалётах і цягніках
скрып штрасэнбанаў
крык прадавачкі на 
птушыным рынку

не, я яшчэ не забыла, што 
недзе ў свеце мне засталася спадчына
недзе ляжыць мая падлога
з іртуццю ў шчылінках

па выніку да падрапаных негатываў дадаліся новыя
па выніку свет расфарбаваўся ў колеры адзення
прыгожых сяброў 

час стаў прасторай 
месцам куды я ніколі не траплю 
і мяне гэта не пужае

па выніку я сяджу ў будынку
даваеннага часу

і нічога не хочацца
мо толькі закахацца.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0