Экс-маладафронтаўца Дубскага схапілі ў Варонежы і нібыта хацелі адправіць на вайну. А потым ён усплыў у прапагандыстаў
Хлопец з цьмянай біяграфіяй пагражаў Ксеніі Лебедзевай, што калі яна яму не дапаможа, то ён напіша ў «Нашу Ніву».
Днямі былы маладафронтавец Арцём Дубскі засвяціўся ў расійскіх медыя — маўляў, у Варонежы яго, грамадзяніна Беларусі, спрабавалі гвалтоўна адправіць на вайну. Аказалася, што ў гісторыі не ўсё так проста.
Хто такі Дубскі? Персанаж з неадназначнай біяграфіяй.
Арцём далучыўся да «Маладога фронту» ў 2006-м, калі яму было 19 гадоў. У канцы нулявых на Дубскага завялі крымінальную справу за ўдзел у пратэстах. Ён атрымаў хатнюю хімію, але пад пагрозай яшчэ адной крыміналкі выехаў ва Украіну. Калі ўсё ж вярнуўся, атрымаў год калоніі — за ўхіленне ад пакарання. Дубскі быў прызнаны палітвязнем.
Пасля вызвалення жыў ва Украіне, пасля ў Польшчы.
У 2022-м Дубскі трапіў пад увагу польскіх сілавікоў за публічныя абразы ўкраінскіх уцекачоў. Яго сабраліся судзіць, таму ён з'ехаў у Беларусь, дзе паспеў даць інтэрв'ю прапагандыстам.
А ўрэшце асеў у Расіі, дзе жыве ўжо трэці год. Сябрам хлопец тлумачыў гэта тым, што прыехаў у Варонеж да будучай жонкі — яна, таксама беларуска, жыве там.
Нядаўна Дубскі з’явіўся ў расійскіх медыя. Арцём расказаў, што 29 студзеня 2025 года ён пайшоў у адзін з варонежскіх пунктаў выдачы заказаў. Там яму адмовіліся выдаваць тавар. Пачалася сварка, Дубскі пазваніў у паліцыю, але ўчастковы замест дапамогі выклікаў калег.
Па словах Дубскага, яго спакавалі, адвезлі ў аддзяленне паліцыі, пры гэтым пашкодзілі яму плячо — у хлопца вылецеў сустаў. Паліцэйскія выклікалі хуткую, яму ўкалолі абязбольвальныя сродкі і зрабілі рэнтген, але ў бальніцы не пакінулі, давялося вяртацца ў аддзяленне.
А там яго быццам спрабавалі завербаваць на вайну — пры тым што ён мае беларускае грамадзянства і не абавязаны ехаць на фронт. Па словах Дубскага, пратаколы на яго доўга не складалі, адмаўляліся званіць у беларускае консульства, а пасля яму зноў «выцягнулі» сустаў, і хлопец яшчэ раз трапіў у бальніцу. Далей яго зноў вярнулі ў аддзел, адкуль ён збег ранкам 30 студзеня дзякуючы перазменцы паліцэйскіх.
Такую версію падзей Арцём расказаў расійскаму тэлеграм-каналу «Асцярожна, навіны». Варта адзначыць, што ніякіх доказаў гэтай гісторыі — напрыклад, дакументаў з аддзела ці бальніцы — апублікавана не было.
Пасольства Беларусі ў Расіі заявіла, што ў курсе сітуацыі і знаходзіцца ў шчыльным кантакце з Дубскім. Расійскія сілавікі расказалі, што за мінулы год Дубскі каля 50 разоў ладзіў скандалы ў тым пункце выдачы, а пры апошнім затрыманні «двойчы імітаваў пагаршэнне самаадчування».
А 5 лютага пра камунікацыю з Дубскім напісала беларуская прапагандыстка Ксенія Лебедзева. Яна апублікавала цытаты з перапіскі — паводле іх, Дубскі, каб вярнуць свой пашпарт, збіраўся напісаць розным медыя. І пагражаў, што калі беларускія дзяржаўныя прапагандысты не дапамогуць, то ён пойдзе скардзіцца незалежным журналістам.
«Тут ёсць шанс унікальны, вельмі вадка пад сябе схадзіць. Ну, уявіце, якая карцінка будзе, я проста ўслых цяпер разважаю: калі тая ж «Ніва Наша», якая публікуе афіцыйны зварот, напрыклад, маёй гаворачай галавы, што я, вось такі бедалага, трапіў у такую сітуацыю ў расійскай паліцыі, дзе брацішкі-расішкі ўсяляк здзекаваліся з беднага беларусіка, хацелі яго, уласна, на вайну запакаваць.
А ён такі выбег і, значыць, ламануўся ў беларускае пасольства. А яму там фігу паказалі. Ён ламануўся да беларускіх медыйшчыкаў, там да Ксеніі [Лебедзевай], да Пратасевіча — зараз буду пісаць — а яму адтуль яшчэ большую фігу паказалі. І ён ужо ад безвыходнасці ламануўся да так званых дэструктыўных. І там яго асвятлілі. Уявіце, як гэта будзе прыгожа, вясёлка ззяе на небе ясным».
Паводле слоў Лебедзевай, Дубскі хваліўся ёй, што даслаў сваю гісторыю прыкладна ў 80 тэлеграм-каналаў.
Пашпарт, які забралі паліцэйскія, Дубскага нібыта не надта хваляваў.
«Ды хрэн на пашпарт, мяне за пяцёрку ў Еўропу завязуць. Без праблем, я туды траплю, там аднаўлю ўсе польскія дакументы», — пісаў Дубскі Лебедзевай.
Але перад гэтым усё ж пастараўся максімальна распаўсюдзіць гісторыю пра гвалтоўную адпраўку на вайну.
«Наша Нiва» — бастыён беларушчыны
ПАДТРЫМАЦЬ
Каментары