Мінск чарговы раз дае задні ход. Піша Андрэй Дынько.
Дэпутаты нацыянальнага сходу на экстраным паседжанні прынялі вельмі стрыманую рэзалюцыю. Макей паспяшаўся назваць заявы пра тое, што Беларусь нібыта згорне свой удзел у інтэграцыйных праектах на постсавецкай прасторы ў выпадку непрызнання Расеяй прэзідэнцкіх выбараў «дэзынфармацыяй і бруднай правакацыяй».
Лукашэнка павіншаваў Пуціна з днём нараджэння, хоць тыднямі раней дэманстратыўна праігнараваў дзень іншага анёлка — Мядзведзева.
А «Советская Белоруссія», якая кагадзе вытанчана здзекавалася з бязмозглых кіраўнікоў Расіі, апублікавала красаслоўную, але прымірэнчую рэдакцыйную калонку «Ну і мэр з імі» (чамусьці яе пакуль няма ў онлайн-версіі выдання).
Цяпер рэдактар «Советской Белоруссіі» піша: «Палітычныя неўразуменні па лініі Мінск-Масква» заўжды сканчаюцца пазітыўна. Адносіны беларусаў і расейцаў носяць больш глыбінны й базавы характар, чым тое можа паказацца дылетантам. Таму ніхто з адказных палітыкаў не прагне славы Герастрата ані. Ясна, што ніхто не наважаны паліць масты».
Досыць было Мядзведзеву грукнуць кулаком па стале?
Ствараецца ўражанне, што паўтараецца сітуацыя лета 2010-га, калі Беларусь адмаўлялася падпісаць пагадненні пра Мытны саюз. Адмаўлялася-круцілася, пакуль не выйшаў фільм «Хросны бацька». Тады Лукашэнка паляцеў у Астану і нявыгадны Мытны кодэкс падпісаў.
Так што рана сёй-той парадаваўся смерці саюзнай дзяржавы. Расія яшчэ трымае Беларусь на гэтым ланцугу.
Каментары