22 červienia pradprymalnica Taćciana Dupanava musiła pryjści ŭ sud. Ale za niekalki hadzin da hetaha, unačy, jana vykidvajecca z akna šmatpaviarchovika.
«Mamie padavałasia, što za joj usiudy sočać, fatahrafujuć jaje, prasłuchoŭvajuć telefonnyja zvanki. Dachodziła da taho, što kali jana vychodziła z domu, to dastavała z mabilnaha batareju i sim-kartku. My namahalisia ŭvieś čas być ź joj. Chacieli paśla suda pakłaści jaje ŭ balnicu padlačycca. Muž litaralna na kreśle zadramaŭ, a jana ŭ hety čas vybiehła z kvatery», — zhadvaje apošnija dni i chviliny žyćcia žančyny jaje dačka Volha.
Za 10 dzion da fatalnaha kroku Taćciana, jakaja pracuje najomnym rabotnikam u siastry-pradprymalnicy, jedzie handlavać u Čačersk. Viazie ŭ svaim aŭtamabili 85 adzinak tavaru: letnija žanočyja sukienki, tuniki i lohkija kašuli. Pa darozie jaje spyniajuć DAI i UBEZ. Praviarajuć dakumienty na tavar, znachodziać, što nie prastaŭlenyja data i miesca razhruzki, i viazuć u adździeł pa ekanamičnych złačynstvach. Trymajuć žančynu try hadziny, zavodziać administracyjnuju spravu pa fakcie parušeńnia praviłaŭ transpartavańnia tavaru. Adzieńnie na sumu 20,5 młn rubloŭ zabirajuć da suda.
«Z 2002 da 2008 hoda mama sama pracavała pradprymalnicaj. U 2008-m pajšła pracavać da siastry. Pryčym u mamy była vyšejšaja techničnaja adukacyja, usiu buchhałteryju viała sama. Ciocia navat nie viedaje, jak zapaŭniajucca nakładnyja, — raspaviadaje Volha. — Nijakich prablem nikoli nie było ni z padatkovaj, ni z fondam sacabarony. Usio zaŭsiody było apłačana, dakumienty ŭ paradku. Heta byŭ pieršy vypadak».
Vyrašalnaj, miarkuje Volha, była razmova jaje maci z padatkovym inśpiektaram. U padatkovuju akurat vyklikali siastru Taćciany, Vieru. Taćciana patelefanavała inśpiektaru, prasiła nie čapać siastru. Paśla hetaj razmovy jaje apanavaŭ strach. Siostry płanavali dapracavać da vieraśnia, raspradać letni tavar i skončyć na hetym svaju pradprymalnickuju karjeru.
Ciapier «ekanamičnaja» sprava Taćciany zavieršanaja. Čačerskija padatkaviki viartajuć kanfiskavany tavar siastry pradprymalnicy, Viery, u jakoj pracavała Dupanava.
«My pakul jašče nie źjeździli, nie zabrali. Pajedziem razam, bo ciocia biez transpartu, — kaža Volha. — Što rabić z hetymi rečami, ja nie viedaju. Mahčyma, kali my budziem zakryvacca, ich buduć patrabavać. Ja nie viedaju, jak hetaja pracedura adbyvajecca. Ale pradavać my ich dakładna nie płanujem».
Pahavaryć pra situacyju z Taćcianaj Dupanavaj z čačerskimi padatkavikami ŭ Jeŭraradyjo nie atrymlivajecca. Na lubyja pytańni jany majuć adzin adkaz: «Kamientaroŭ z hetaj nahody my nie dajom».
Nichto ź ich nie skazaŭ siamji navat słova padtrymki:
«Nichto nie paprasiŭ prabačeńnia. Čałaviečaha staŭleńnia nijakaha. Ni «smutkujem», ni «vykazvajem spačuvańni». Ničoha. Prosta: «Tak, pastanovu atrymali, tak, vierniem tavar. Suda nie było. Zakryli spravu».
Abiedźvie dočki Taćciany žyvuć dobra: na žyćcio chapaje. Kažuć, što kali b situacyja nie skončyłasia trahiedyjaj, jany b dapamahli mamie vypłacić štraf:
«Ja joj kazała: mama, my dapamožam. Niešta — tvajo, niešta — naša. My b u lubym vypadku hety štraf vypłacili. Naturalna, što 20 miljonaŭ — heta hrošy. Ale ludzi hublajuć i bolš. Spravilisia b».
Ciapier siastra Taćciany Dupanavaj zajmajecca zakryćciom IP.
Kamientary