Шчэ нэ вмэрла Украіна
Верш напісаў украінец Паўло Чубінскі, які, што цікава, вырас прыкладна там, дзе цяпер знаходзіцца аэрапорт Барыспаль. За ўдзел у рэвалюцыйнай дзейнасці царскія ўлады выслалі яго на Поўнач. Верш яго ўпершыню пабачыў свет у львоўскім часопісе. А заходнеўкраінскі святар Міхайла Вярбіцкі паклаў яго на музыку.
Пачатковы верш доўгі, а песня зажыла свіам жыццём, яе тэкст змянялі выканаўцы. Ад 1991 яна стала гімнам Украіны.
На Майдане яе выконваюць кожную гадзіну, розныя спевакі:
Ой, у лузе чырвона каліна
Адна з першых песень сечавых стральцоў — першых украінскіх узброеных фармаванняў у ХХ стагоддзі.
Яе гісторыя паказальная. Першы варыянт песні напісаў дырэктар Украінскага тэатра ў Львове. Там ставілі трагедыю, і ён быў незадаволены фінальнаю песняю-скаргаю Украіны, як яе напісаў аўтар. Для больш аптымістычнага фіналу дырэктар сваёй воляй уставіў у драму народную песню «Розлилися круті бережечки», але трохі перарабіў у ёй словы. А пасля на яго замову кампазітар перапрацаваў мелодыю песні. У тэатры песню вывучыла моладзь. А разнеслі яе па краіне сечавыя стральцы.
У савецкі час была забаронена. У 1980-х масава загучала на мітынгах Руху. Гучыць і цяпер на Майдане.
Казацкі марш
Яго напісаў сляпы бандурыст Яўген Адамцэвіч з гарадка Ромны. Ён упершыню яго выканаў у 1969 годзе ў кіеўскай Оперы. Пакуль мелодыю выконвалі ва Украіне, усё было нармальна. Але трыумф мелодыі ва ўкраінскай аўдыторыі ў часе канцэрта ў маскоўскім Вялікім тэатры выклікаў у савецкіх уладаў, што гэта пераробка адной з паўстанцкіх песень. І Казацкі марш на 10 гадоў забаранілі. Затое цяпер пад гукі гэтага маршу пачынаюцца паседжанні ўкраінскай Вярхоўнай Рады.
Каментары