Вэтэран нацыянальнага руху, навучэнец Наваградзкай гімназіі й сябра СБМ.
У 1949 годзе трапіў сталінскі лягер на Інце. Тамака пазнаёміўся і пасябраваў з Ларысай Геніюш. НН друкавала артыкул «Праз шахту да Ларысы Геніюш».
Пасьля вызваленьня спадар Пятро стаўся сапраўдным сябрам сям’і Геніюшаў, ня раз прыяджаў да іх у Зэльву каб дапамагчы па гаспадарцы ці проста добрым словам.
Спадар Рашэтнік і напрыканцы жыцьця заставаўся сапрааўдным патрыётам сваёй Бацькаўшчыны, цікавіўся нацыянальнымі справамі, сустракаўся з маладымі беларускімі патрыётамі, каб распавесьці пра сваё цяжкае жыцьцё і беларускіх дзеячоў зь якімі яму пашчасьціла сустрэцца.
Памяць пра спадара Рашэтніка назаўжды застанецца ў душы тых, каму пашчасьціла быць зь ім знаёмым.
Пахваньне Пятра Рашэтніка адбылося 22 ліпеня на баранавіцкіх могілках.
Каментары