Навальны зрабіў памылку, пагадзіўшыся на дэбаты з Гіркіным
Піша Андрэй Дынько.
Аляксей Навальны зрабіў памылку, пагадзіўшыся на відэадэбаты з Ігарам Гіркіным. Прапанова дэбатаў сыходзіла ад апошняга.
Калі ты пазіцыянуеш сябе як супернік Пуціну, ты павінен дэбатаваць з Пуціным — наўпрост ці не наўпрост. Калі ж ты ставіш сябе на адну дошку з фігурамі тыпу Гіркіна, ты апрыёры паніжаешся.
Тое самае, калі візаві Лукашэнкі ў Беларусі штурхаюць на дэбаты з Гайдукевічамі. Ты кідаеш выклік Лукашэнку, а цябе выстаўляюць сам-насам з асобамі, якія за свае словы не адказваюць.
Як мог Навальны выглядаць у дэбатах з персанажам, які «хоць і манархіст, але разумее — аднавіць манархію не ўдасца. Мала таго, не ўдасца і аднавіць Расійскую імперыю — прынамсі, не ўдасца Фінляндыю і Польшчу. Аднавіць манархію ўзору 1917 года немагчыма, бо тады ўсе былі вернікамі, а цар быў сакральнай фігурай»?
Публіку за межамі Расіі найбольш цікавілі пытанні, звязаныя са спробай Расіі захапіць Данбас і поўдзень Украіны, спробай, у якой выбітную ролю адыграў Ігар Гіркін.
Зброю узяў у Крыме, грошы там жа. А на астатнія пытанні як афіцэр я адказваць не буду, бо адказ на гэта пазбавіць мяне майго афіцэрскага гонару, адказаў Гіркін на пытанне, дзе ён узяў грошы і зброю для захопу Славянска.
На пытанне пра збіццё «Боінга» над Данбасам Гіркін даў двухсэнсоўны адказ. Ён кляўся Богам, што ягонае апалчэнне не мела «Букаў». А не апалчэнне, а іхтамнеты?
Навальны не асабліва стараўся Гіркіна за гэта закляйміць, Навальны хоча выглядаць нацыяналістам, а не лібералам. Тым не менш, згодна з апошнім апытаннем «Цэнтра Левады», толькі 55% расіян ведае пра Навальнага. І з тых, хто ведае, большасць лічыць, што Навальны дзейнічае ў інтарэсах Захаду. Толькі 7% расіян маюць пра яго пазітыўнае меркаванне.
Дэбаты Навальнага і Гіркіна пацвердзілі, што праціўнікам Пуціна ў Расіі нялёгка сфармуляваць «вялікую і простую ідэю». У беларускай апазіцыі такая ідэя ёсць: гэта ідэя незалежнай і еўрапейскай Беларусі. У Навальнага ж — усё складана. У Гіркіна ж ідэя не простая, а суперпростая. Амаль як у Гайдукевічаў.
Каментары