Каля «Інстытута культуры» знайшлі цела 26‑гадовага мінчука. Забойцу вызначылі праз 16 гадоў

Здарэнне адбылося вясной 2010 года. У Мінску каля станцыі метро «Інстытут культуры» адбылося жорсткае забойства 26‑гадовага хлопца. Выйсці на след злачынцы следчым удалося праз 16 гадоў. Падрабязнасці заблытанай справы раскрыла выданне «На страже».

У маі 2010 года ў кустах у двары шматпавярховіка непадалёк ад станцыі «Інстытут культуры» знайшлі цела маладога мужчыны са шматлікімі нажовымі раненнямі. Побач ляжаў кінуты нож з выгравіраваным надпісам «Жыць у міры».

Экспертыза ўстанавіла, што ўдары наносіліся са спіны. Пасля расправы нападнік перавярнуў ахвяру тварам уверх, адцягнуў углыб кустоў і накрыў галаву сарваным лопухам.

Непадалёк аператыўнікі знайшлі аскепкі разбітых бутэлек, пластыкавыя шклянкі са слядамі алкаголю, пустую піўную бляшанку і недакуркі. Спецыялісты канфіскавалі адбіткі пальцаў і ўзоры ДНК, аднак знайсці супадзенні ў існых на той час базах звестак не ўдалося.

Міліцыя адпрацоўвала розныя версіі, у тым ліку звязаную з даўгамі: у кішэні загінулага ляжала запіска са словамі «Сцёпа, доўг, 187****». Але гэтая нітка завяла следства ў тупік. Не дало выніку і вызначэнне ўладальніка рэдкага нажа, хоць прыладу забойства нават паказвалі па тэлебачанні.

Павялічыць

Пад падазрэнне трапілі знаёмыя загінулага, суседзі, а таксама яго сужыцелька з братамі, з якімі незадоўга да трагедыі ў яго адбыўся канфлікт. Аднак ва ўсіх было алібі.

«Усе зачэпкі заходзілі ў тупік. Сышчыкі ўстанавілі больш за 140 чалавек, якія ў той майскі вечар выйшлі з электрычкі на суседняй платформе і ішлі праз злашчасны двор. Былі апытаныя жыхары навакольных дамоў і работнікі кругласутачных устаноў. Правераныя кіроўцы таксі, якія дзяжурылі ў раёне, адпрацаваныя раней судзімыя асобы і калегі загінулага па бізнесе. Біялагічныя ўзоры ўзялі амаль у 600 чалавек. Была праведзеная каласальная работа, але тады яна не прынесла выніку», — піша газета.

Падчас першага расследавання паступіў сігнал ад суседкі забітага.

Жанчына заявіла, што нібыта ведае злачынцу, і ўказала на 27‑гадовага мясцовага жыхара. Але тады яго дачыненне да злачынства не знайшло пацверджання.

Злачынства ўдалося раскрыць праз 16 гадоў, калі супрацоўнікі крымінальнага вышуку ГУУС Мінгарвыканкама і Кастрычніцкага РУУС зноў вярнуліся да архіўных матэрыялаў і паўторна апыталі аднаго са сведак.

— Мы зноў пагаварылі з гэтай жанчынай, і яна прызналася: у 2010 годзе яе прымусілі абгаварыць невінаватага чалавека, — паведаміў начальнік аддзела ўпраўлення крымінальнага вышуку Мінска падпалкоўнік міліцыі Андрэй Бахар.

Як высветлілася, у тыя гады мінчанка цесна кантактавала з двума братамі — 29‑гадовым Аляксеем і 31‑гадовым Іванам (імёны змененыя). Мужчыны жылі ў суседнім пад'ездзе з загінулым і перыядычна выпівалі разам.

У 2010 годзе іх таксама дапытвалі, але доказаў супраць іх не знайшлося. Сведка прызналася: забойства здзейсніў менавіта малодшы з братоў, пасля чаго запалохаў яе і загадаў накіраваць следства па ілжывым следзе.

Адноўленая карціна таго вечара выглядае так: кампанія суседзяў і іх прыяцель распівалі алкаголь на вуліцы. У нейкі момант паміж загінулым і Аляксеем узнік канфлікт. Малодшы брат выхапіў нож і на вачах у відавочцаў зарэзаў апанента, пасля чаго загадаў усім маўчаць.

Адказаць перад судом фігуранту так і не давялося: пасля здарэння ён пачаў цяжка піць і праз паўтара года памёр ад цырозу пячонкі.

• 0
• 0
• 2
• 5
• 0
• 0
• 0
• 0