Tamahočy znoŭ papularnyja. Čamu praz 30 hadoŭ maleńkija virtualnyja hadavancy znoŭ u trendzie
Kišennaja hulnia, jakaja vyklikała suśvietny furor try dziesiacihodździ tamu, znoŭ pieražyvaje pik papularnaści. Na pisk elektronnaha jajka siońnia adhukajucca nie tolki milenijały, jakija vyraśli ŭ 1990-ch, ale i pradstaŭniki pakaleńnia Z, stomlenyja ad biaskoncaha patoku infarmacyi ŭ smartfonach, piša The New York Times.

Kaliści ich zabaraniali ŭ škołach, a mamam davodziłasia karmić virtualnych hadavancaŭ, pakul dzieci byli na ŭrokach. Praz 30 hadoŭ tamahočy pa-raniejšamu znachodziać pakupnikoŭ.
36‑hadovaja Rejčeł Lju ź Sinhapura pracuje ŭ śfiery kadraŭ i maje bolš za 200 tamahočy. Jana pačała źbirać ich u 2013 hodzie, nieŭzabavie paśla zakančeńnia ŭniviersiteta. Ciapier ličyć siabie častkaj suśvietnaj internet-supolnaści amataraŭ hetych cacak.
«Mnie padabajecca być siarod ludziej z takimi ž intaresami, jak u mianie. U zvyčajnym žyćci ja hetaha nie atrymlivaju», — kaža jana.
Ideja tamahočy ŭźnikła ŭ japonskaha raspracoŭščyka cacak Akichira Jokoi ŭ siaredzinie 1990-ch. Jon ubačyŭ rekłamu, u jakoj chłopčyk sprabavaŭ uziać svaju čarapachu ŭ padarožža, i padumaŭ: było b dobra mieć hadavanca, jakoha zaŭsiody možna nasić z saboj.
Tak źjaviłasia maleńkaje elektronnaje jajka na birulcy. Unutry «žyło» virtualnaje ptušania, jakoje patrabavała ježy, dohladu i ŭvahi. Biez naležnaha kłopatu jano mahło pamierci — praŭda, hulniu možna było zapuścić nanova.
Pieršapačatkova cacku prasoŭvali pieradusim dla dziaŭčynak. Navat japonskuju instrukcyju aformili padobna da miedycynskaj knižki, u jakoj maci fiksujuć raźvićcio dziciaci.
Tamahočy źjavilisia ŭ Japonii ŭ 1996 hodzie, a praz hod dajšli da ZŠA i inšych krain. Pavodle vytvorcy Bandai Namco, za ŭvieś čas pradali bolš za 100 miljonaŭ takich cacak.
Ich papularnaść była nastolki vialikaj, što škoły zabaraniali prynosić tamahočy na zaniatki. Kab hadavaniec nie pamior za čas urokaŭ, dzieci pakidali jaho mamam.
Paźniej popyt pačaŭ spadać, a ŭ cacki źjavilisia kankurenty. Ale tamahočy praciahvali abnaŭlać. U madeli Tamagotchi Connection, jakaja vyjšła ŭ 2004 hodzie, hadavancy ŭžo mahli praź infračyrvonuju suviaź hulać razam, abmieńvacca padarunkami i navat zakachacca dy ažanicca.
Pavodle prafiesara markietynhu Pitera Fejdera, viartańnie cikavaści trymajecca na nastalhii, a novyja technałohii mohuć zrabić cacku jašče cikaviejšaj, čym try dziesiacihodździ tamu.
Ale dla niekatorych amataraŭ važnaja akurat jaje prastata.
Cacka taksama stała nahodaj dla sustreč. U śviecie ŭźnikła bolš za 60 kłubaŭ tamahočy — ad Čyli i Mieksiki da Japonii i Sinhapura. Na sustrečy kłuba ŭ Taronta prychodzili da sta čałaviek.
28‑hadovaja arhanizatarka ńju-jorkskaha kłuba Džuli Vudvard kaža, što časta čuje ad ludziej, jakija žyvuć u maleńkich kvaterach: im padabajecca kłapacicca pra virtualnych hadavancaŭ.
Pavodle apytańnia vytvorcy za 2020 hod, kala 40% uładalnikaŭ tamahočy byli darosłymi.
Ciapier cikavaść padtrymlivajuć taksama sacsietki: amatary pakazvajuć kalekcyi, ahladajuć novyja madeli i vučać inšych razmaloŭvać dy ŭpryhožvać karpusy svaich maleńkich hadavancaŭ.
Kamientary