Mierkavańni

«My budziem pamiatać jaje maładoj» i «Heta ž Dźmitry Rabaŭ!» Što jašče ludzi pišuć pra novuju viersiju «Bychaŭskaj madonny»?

Publikacyja «Našaj Nivy», što vyklikała hramadny rezanans, dajšła i da ŭładaŭ Mahiloŭščyny. Jany zapatrabavali ad aŭtara pierarabić hranitnuju skulpturu «Žančyny-maci» ŭ Bychavie. Jon sapraŭdy jaje abtačyŭ nanoŭ. Što dumajuć ludzi pra novy varyjant? Sabrali samyja załajkanyja mierkavańni.

Skulpturu «Žančynie-maci» da Hoda biełaruskaj žančyny adkryli ŭ Bychavie da Dnia kastryčnickaj revalucyi. Praź dziŭny tvar, adsutnaść šyi i niepraparcyjnuju postać praca mahiloŭskaha skulptara Alaksandra Mińkova stała abjektam śmiechu. U hetaj postaci ludzi pabačyli simvał dehradacyi biełaruskaj kultury pry dyktatury Łukašenki.

Schamianulisia i ŭłady. Aŭtaru zahadali pierarabić hranitnuju postać. Vynik pierarobki vyklikaŭ novuju chvalu abmierkavańnia ŭ sacyjalnych sietkach.

«Bychaŭskuju Madonnu pierarabili. U Bychaŭskuju babulu. Žyćcio ŭ našych žančyn viadoma, vielmi niaprostaje, ale nie nastolki ž usio drenna?» Hety dopis biełaruski sabraŭ pad 1200 padabajek. 

Toje, što žančyna vizualna pastareła, adznačajuć mnohija kamientatary: «sprava žančyna — źleva babula».

Biełarusy taksama pytajucca, čamu biełaruskaja žančyna pavinna vyhladać «jak achviara savieckaha deficytu», u «šmotkach pačatku 60‑ch hadoŭ, jakija jana sama pierašyła ź miachoŭ».

«Prykładna tak ja vyhladaju pad kaniec hetaha niejmaviernaha hoda žančyny» — žartuje jašče adna z kamientatarak, 413 łajkaŭ.

Inšy dadaje, što skulptura «stała simvałam šmatpakutnych žančyn, zatoje ŭ horadzie budzie što raskazać».

Inšy papularny žart — što heta pieršaja žančyna-pomnik, jakaja zrabiła płastyku.

«A ciapier vyvarat vačej, jak paśla niaŭdałaj blefarapłastyki», — prykmiačaje inšy.

Jašče zaŭvažyli, što, «ramantujučy» šyju, skulptar, padobna, začapiŭ vucha. I močka ciapier pačynajecca na ŭzroŭni brovaŭ:

«Ad Mikiełandžeła da Pikasa adnym rucham bałharki».

«Ciapier bolš ža babuli padobnaja, niejak pastareła», — tak miarkuje bolšaść. Tłumačeńni znachodziać žyćciovyja: u Biełarusi dla žančyn «hod za siem idzie», tamu «Vieniera Bychaŭskaja» paśpieła sastareć, pakul majstar pieraroblivaŭ.

Jość i tyja, chto ličyć, što žančyna ŭ vyniku pierarobki stała padobnaja da mužčyny.

«Jak kruta bychaŭski hienij zmoh pieradać tvar Dźmitryja Rabava! U zachapleńni!» — zaŭvažaje čałaviek u tredsach.

Inšy kamientatar adznačaje padabienstva z Uładzimiram Karatkievičam.

Jašče bolš dastałosia chłopčyku, jakoha maci trymaje za ruku. Kamientatary ličać, što ŭ jaho «aciok Kvinkie i jamu patrebnaja dapamoha», a paśla dapracoŭki jon uvohule pieratvaryŭsia ŭ staroha.

«Navošta było chłopčyka ŭ dziadulu pierarablać?» — pytajucca pad pastami.

«Kali dobra pryhledziecca, to pobač ź joj jakraz dziadula, prosta značna nižejšy rostam. Niaprosty los u pary…», — zaŭvažajuć inšyja.

«Biedny kamień», «jon takoha nie zasłužyŭ», «miljony hadoŭ pralažała, kab voś tak ź joj niekalki razoŭ», — pišuć inšyja.

Niechta raić puścić «šedeŭr» na krošku, bo «ŭ vyhladzie kroški hranit taksama dobry».

Čorny pakiet, jakim nakryli skulpturu, mnohija paličyli najlepšym rašeńniem. Tak adnym z samych papularnych kamientaroŭ stała prapanova: «Dyk, moža, z pakietam i pakinuć na ŭsiaki vypadak?»

«Samaje pravilnaje, što zrabili, heta nakryli čornym pakietam», — zhadžajucca inšyja. «Z pakietam na hałavie, moža, i pojdzie».

Biełarusy nazyvajuć skulptara «brakarobam i dvoječnikam», zaŭvažajuć, što jon zdoleŭ vypravić «z dvojki na słabuju trojku». I iranizujuć: «moža ž HORŠ, kali zachoča».

Najbolš trapnyja acenki prahučali pa-biełarusku:

«Kažuć: i tak haŭno, i tak nasrata», «Boh viedaje, u kaho ty taki ŭdaŭsia — ni čortu kačarha, ni Bohu śviečka», «Nie budzie Hiršy — budzie čort inšy».

Navinu, što skulpturu chočuć vykupić, mnohija ŭspryniali z palohkaj:

«Chaj by jon lepš sabie jaje pakinuŭ», «pradavajcie, pakul hatovyja zabrać», «choć by vykupili».

Praŭda, nie ŭsie zhubili nadzieju. Niechta ŭpeŭnieny, što prahres moža praciahnucca: «Było vielmi drenna, a stała drenna. Jašče 2‑3 iteracyi, i budzie dobra».

A samy załajkany kamientar z usich prahledžanych nami: «My budziem pomnić jaje maładoj».

Kamientary

Ciapier čytajuć

«Heta takaja drobnaja, ahidnaja pomsta Ramana». Sofja Sapieha raskazała, jak jaje padmanam źniali dla pieradačy Pratasieviča12

«Heta takaja drobnaja, ahidnaja pomsta Ramana». Sofja Sapieha raskazała, jak jaje padmanam źniali dla pieradačy Pratasieviča

Usie naviny →
Usie naviny

Ukraina naniesła ŭdar pa štabie armii ŭ Biardziansku. Zahinuli siamiora vajskoŭcaŭ, u tym liku syn hienierała3

Vyžyć na 1500 rubloŭ? Niekatoryja minčanie kažuć, što heta realna11

Estonija z 1 śniežnia zakryvaje miažu z Rasijaj4

U Minsku pradajuć «Žyhuli» z matoram na 300 sił2

Ukraina siońnia źbiła 79 kryłatych rakiet z 84, ale nie maje čym źbivać balistyku1

Padčas rasijskaha ŭdaru pa Lvovie tam była biełaruskaja delehacyja5

«Ludzi pjuć z bałota». Łukašenka aburyŭsia jakaściu vady ŭ Smarhoni4

Fiłasofskija hurtki, «vyšejšyja siły», płatnyja kursy, pašpart hramadzianina Mietahałaktyki — raskryta dziejnaść siekty5

Žyćcio pa padpiscy. U «Paŭnočnym Bierazie» skardziacca na płatnuju padpisku, patrebnuju, kab karystacca ŭsimi funkcyjami žyllovaha kompleksu13

bolš čytanych navin
bolš łajkanych navin

«Heta takaja drobnaja, ahidnaja pomsta Ramana». Sofja Sapieha raskazała, jak jaje padmanam źniali dla pieradačy Pratasieviča12

«Heta takaja drobnaja, ahidnaja pomsta Ramana». Sofja Sapieha raskazała, jak jaje padmanam źniali dla pieradačy Pratasieviča

Hałoŭnaje
Usie naviny →

Zaŭvaha:

 

 

 

 

Zakryć Paviedamić