Pavieł Biełavus raskazaŭ, jak za kratami daviedaŭsia pra Nobieleŭskuju premiju Bialackaha
«Bieražy hetuju mašynku jak skarb! Reč histaryčnaja, potym na aŭkcyjonie pradasi».

Suzasnavalnik Symbal.by i placoŭki «Art Siadziba», były palitviazień Pavieł Biełavus padzialiŭsia ŭ fejsbuku ŭspaminami, jak jon u źniavoleńni daviedaŭsia pra toje, što Aleś Bialacki atrymaŭ Nobieleŭskuju premiju miru.
«7 kastryčnika 2022 hoda ja ŭžo dziasiaty miesiac byŭ na Vaładarcy, u toj momant u kamiery № 15. Heta byli tyja časy, kali i sama Vaładarka jašče pracavała, i nie stała handlovym centram, dy pamiž kamierami chadzili «darohi» i pa «mokraj», i pa «pavietry».
I voś pa adnoj z takich «darohaŭ», užo i nie ŭspomniu, ad kaho mienavita, da nas pryjšła «malava» z navinoju: Aleś Bialacki atrymaŭ Nobieleŭskuju premiju miru!
Ja adrazu ahučyŭ heta susiedziam pa kamiery. Adzin ź ich — čałaviek byvały, dla jakoha heta była ŭžo ci to treciaja chodka (jak jon apynuŭsia ŭ našaj kamiery — asobnaja historyja) — raptam zastyŭ i kaža:
— O, dyk ja ž da ciabie byŭ minułyja miesiacy ź Bialackim u adnoj kamiery!
Paśla hetych słoŭ jon dastaje mašynku dla stryžki i z honaram dadaje:
— Ja ž hetaj samaj mašynkaj jaho sivyja vałasy stryh! Ujaŭlaješ sabie?!
Ja jamu tady i paraiŭ, jak staromu i daścipnamu machlaru:
— Dyk bieražy hetuju mašynku jak skarb! Reč histaryčnaja, potym na aŭkcyjonie pradasi. A kab hučała jašče bolš pierakanaŭča, raskazvaj usim, što Bialacki daviedaŭsia pra Nobiela jakraz u toj momant, kali ty jaho hetaj mašynkaj stryh.
Nie viedaju, ci pasłuchaŭsia mianie toj dziadźka i jak skłaŭsia jaho los dalej. Ale taja navina stała dla mianie nievierahodna važnaj i natchnialnaj. Jana dała dakładnaje adčuvańnie: my nie adnyja, pra nas pamiatajuć, i ŭsio abaviazkova budzie dobra!»
Kamientary