Юлія Машынская жыве ў Неапалі на поўдні Італіі ўжо тры гады. Яна распавяла Край.бай пра тое, як пазнаёмілася са сваім мужам, адкрыла для сябе новую прафесію і чаму ў гэтай краіне лягчэй рэалізавацца, чым у Беларусі.
Неапаль — трэці па велічыні горад Італіі пасля Мілана і Рыма з насельніцтвам у мільён чалавек. З гэтай краінай, радзімай акцёра Адрыяна Чэлентана, скрыпача-віртуоза Антоніа Вівальдзі і многіх сусветна вядомых мастакоў, дызайнераў і мадэльераў, звычайную дзяўчыну з беларускай глыбінкі звязвае праца і сям'я.
«З-за моўнага бар'ера я вырашыла, што больш ніколі сюды не прыеду!»
— Маё знаёмства з Італіяй пачалося яшчэ ў студэнцкія гады. Пасля школы паступіла ў ЕГУ на факультэт «Ахова культурнай спадчыны і турызм». Ва ўніверсітэце студэнтам прапаноўвалі папрацаваць летам за мяжой. Выезд быў у Грэцыю і Італію. Запрашалі нас на працу бармэнамі і на рэсепшн ў гатэлі. Я жыла ў Вілейцы і нідзе далей за Беларусь не была. Таму шанец з'ездзіць у Італію не прапусціла, — распавядае дзяўчына. — Працавала я бармэнам ў гасцінічным комплексе Country Club Castelfusano пад Рымам. Было цяжка, таму што я не ведала мовы. Даходзіла да таго, што італьянцы тлумачылі жэстамі, што ім падаць. У нейкі момант з-за моўнага бар'ера я нават вырашыла, што больш ніколі сюды не прыеду!
Аднак вярнулася ў гэтую краіну і, працягваючы працаваць бармэнам, вывучыла італьянскую і завяла новыя знаёмствы. Тады ж пазнаёмілася са сваім будучым мужам, карэнным неапальцам Фабрыцыо.
На апошнім курсе ЕГУ Юлія Машынская праходзіла практыку ў агенцтве па адукацыйным турызме ў Мінску, дзе знайшла праграму для студэнтаў на стажыроўку ў галіне гатэльнага бізнесу. Дзяўчына паспяхова прайшла конкурс на паўгадавую стажыроўку ў 4-зоркавым гатэлі Britannia International Hotel, размешчаным у цэнтры Лондана.
Увесь гэты час яна падтрымлівала цёплыя адносіны з будучым мужам.
Распісаліся маладыя ў Вілейцы, але жыць вырашылі ў Неапалі.
«На цырульні італьянцы гатовыя траціцца бясконца»
Па словах Юліі, у Італіі цэняць адукаваных людзей, таму знайсці працу было няпроста. Акрамя дыплома, звязанага з турызмам, у беларускі былі добрыя навыкі ў стварэнні прычосак. Але ў італьянскія цырульні дзяўчыну не бралі: лічылі, што чалавек з вышэйшай адукацыяй не можа мыць галовы кліентам, а стрыгчы без практыкі не давяралі.
Усе змяніў адзін выпадак, калі Юлія і яе муж Фабрыцыо адправіліся ў рэкламнае агенцтва:
— Унутры было вельмі горача. Я пачала збіраць валасы ў «шчупаковы хвост». Там жа быў уладальнік сеткі салонаў і цырульняў СHD SALON. Ён ацаніў маю прычоску і запрасіў на працу ў акадэмію цырульнікаў.
Па прызнанні Юліі, на цырульні італьянцы гатовыя траціцца бясконца: адзін паход у салон абыходзіцца ім у 19 еўра. Дарэчы, для многіх італьянцаў паняцце «мыць галаву дома» адсутнічае. Яны робяць гэта ў салонах два разы на тыдзень.
— Цяпер у модзе пляценне касічак. Такія прычоскі кліенты замаўляюць на асаблівыя святы: першае прычасце ў храме, вяселлі… Дарэчы, не ўсе добрыя італьянскія цырульнікі ўмеюць рабіць такія прычоскі. Некалькі разоў я праводзіла для іх майстар-класы, — прызнаецца дзяўчына.
«Здаровае харчаванне абыходзіцца на месяц у 150 еўра»
Італьянцы, па словах Юліі, вялікія патрыёты сваёй краіны. Яны любяць збірацца ўсёй сям'ёй за сталом і размаўляць на розныя тэмы.
Дарэчы, жэняцца яны толькі тады, калі абзаводзяцца ўласным жыллём. Пары могуць сустракацца гадамі і ўвесь гэты час жыць з бацькамі асобна адно ад аднаго. Таму даволі часта маладым ужо за 30 гадоў.
Па назіраннях беларускі, італьянцы вельмі эмацыйныя, жыццярадасныя і адкрытыя. Фінансы для іх не стаяць на першым месцы. У асноўным, грошы зарабляюць мужчыны. Жанчыны на поўдні Італіі часцей за ўсё не працуюць. Яны хатнія гаспадыні. Сярэдняя зарплата тут складае 1000 еўра, мінімальная пенсія — 400 еўра.
На 150 еўра ў месяц італьянцы дазваляюць сабе паўнавартаснае харчаванне, у якім абавязкова ёсць мяса, гародніна, садавіна і зеляніна. У Італіі, па словах вілейчанкі, таннае адзенне, але дарагая камуналка. У месяц за чатырохпакаёвую кватэру, у якой жывуць чатыры чалавекі, можна заплаціць 300 еўра. Таму тут прынята эканоміць.
— А як італьянцы ставяцца да эмігрантаў?
— У прынцыпе, прыязна, але эмігранты са славянскай знешнасцю зарабілі сабе дрэнную славу. Справа ў тым, што заможныя італьянцы наймаюць сядзелак з іншых краін для догляду за сваімі хворымі або пажылымі сваякамі. Тыя працуюць за невялікія грошы. Яны выклікаюць прыхільнасць старых да сябе і нават распісваюцца з імі, каб завалодаць нерухомасцю. Вось такую славу тут атрымалі ўкраінкі і полькі. Мне некалькі разоў даводзілася тлумачыць, што ў мяне ёсць праца і малады муж, — распавядае Юлія.
— Ці плануеш вярнуцца ў Беларусь?
— Майму мужу утульней ў Італіі, хоць Беларусь яму вельмі падабаецца. Калі ў нейкі момант ён вырашыцца пераехаць, я яго падтрымаю. А пакуль я не думаю вяртацца. Тут у мяне ёсць любімая справа. Думаю, у Беларусі я не змагу рэалізавацца, — разважае Юлія. — На мой погляд, у Італіі ў гэтым сэнсе няма межаў, магчыма рэалізаваць любую справу. У Беларусі, на жаль, усё па-іншаму. Не думаю, што дома я б змагла стаць добрым цырульнікам. Пакуль у гэтай галіне ў нас не хапае прафесіяналаў. Хоць беларусы вельмі здольныя.
Беларусы горача спрачаюцца, ці варта прывязваць дапамогу на дзіця да заробку маці51
Беларусы горача спрачаюцца, ці варта прывязваць дапамогу на дзіця да заробку маці
У Беларусі зацвердзілі правілы эвакуацыі каштоўнасцяў на выпадак вайны: цэглу з Брэсцкай крэпасці з надпісамі будуць ратаваць перш за карціны Шагала і Суціна1313
Каментары