З Масквы. Блог Алеся Чайчыца1414

Перамога Азаранкі: радавацца ці не?

Можна асуджаць Азаранку за тую гульню з Лукашэнкам ці маўчанне што да беларускай дыктатуры, можна не асуджаць. Важней тое, што чакаць адпаведных словаў і адпаведнай грамадзянскай пазіцыі ад яе надыйшоў менавіта цяпер, калі вядомасць і аўтарытэт маладой тэнісісткі ў свеце зрабіліся яўна вышэйшымі, чым у Лукашэнкі.

Дасягненні ў прафесійным спорце наўрад ці варта лічыць вялікімі перамогамі. Як і не варта забываць, што сам па сабе прафесійны спорт — проста рафініяваная і старажытная разнавіднасць шоў-бізнэса пад шляхотным соўсам:

мэта ўсяго гэтага мерапрыемства толькі ў тым, каб вы паглядзелі рэкламу,
пабачылі брэнды на трыко і пайшлі купілі ліцэнзіяваны сувенір з эмблемай улюблёнага клуба.

Але ва ўмовах адсутнасці выбітных і сусветна вядомых літаратараў, мастакоў, філосафаў ці бізнесменаў краіне даводзіцца, канечне, ганарыцца нават людзьмі, каму Бог даў хаця б талент пінаць скураны мяч ці махаць ракеткай перад тэлекамерамі. Беларусь не мае ніводнага стоадсоткава і выключна «свайго» нобелеўскага лаўрэята, але мае цяпер першую ракетку света па тэнісе — Вікторыю Азаранку.

Прыемна? Прыемна.

Але вельмі ўсцешыла, што ў фрэнд-стужцы знайшліся людзі, якія ўспомнілі, як 

Вікторыя Фёдараўна вясёла гуляла ў тэніс з адным дыктатарам, які па некаторых дадзеных здзейсніў дзяржаўны пераварот з мэтай узурпацыі ўлады, нясе адказнасць за палітычныя рэпрэсіі, катаванні ў турмах і нерасследваныя знікненні (магчыма, забойствы) сваіх палітычных апанентаў.

Будучая першая ракетка свету вялікаму дыктатару тады па-мойму нават прайграла — не дапамагла нават каляжанка, таксама з топу рэйтынга ATP.

Жыццё прымусіла? Ці тэнісістка, што даўно пражывае ў Манака і трэніруецца ў ЗША, мае нагоду баяцца рэпрэсій з боку рэжыма?

Узгадайма на гэтым фоне Віталія Клічко, які ў часе Аранжавай рэвалюцыі — у самы яе разгар, калі перамога Юшчанка яшчэ не была перадвызначаная — дэманстратыўна выйшаў на вырашальны бой з памаранчавай стужкай на шортах.

Альбо ўзгадайма Сяргея Міхалка, калісьці простага эстрадніка-хулігана, якому камфортнае жыццё і статус поп-зоркі маштаба ўсяго былога СССР не перашкодзіла публічна заняць дастойную грамадзянскую і чалавечую пазіцыю да таго, што адбываецца ў Беларусі.

Можна асуджаць Азаранку за тую гульню з Лукашэнкам ці маўчанне што да беларускай дыктатуры, можна не асуджаць. Важней тое, што чакаць адпаведных словаў і адпаведнай грамадзянскай пазіцыі ад яе надыйшоў менавіта цяпер, калі вядомасць і аўтарытэт маладой тэнісісткі ў свеце зрабіліся яўна вышэйшымі, чым у Лукашэнкі.

Менавіта сёння, у зеніце славы, яна атрымала шанец сказаць сваё слова — каб увайсці ў гісторыю як нехта нашмат большы, чым проста таленавіты атлет.
Ці скарыстаецца яна шансам? Пажывем — пабачым.

Каментары14

Цяпер чытаюць

Малады работнік «Мінск-Арэны» павінен заплаціць 71 мільён даляраў4

Малады работнік «Мінск-Арэны» павінен заплаціць 71 мільён даляраў

Усе навіны →
Усе навіны

Пяць вежаў да неба: як вядзецца будаўніцтва міжнароднага фінансавага цэнтра ў Мінску8

Заміроўская: Пакуль я не пішу кнігі12

Трамп хоча, каб Інфанціна стаў генеральным сакратаром ААН13

Гэтая расліна адпужвае камароў не горш за самую папулярную хімію7

Егіпет уводзіць электронныя візы. Як сістэма будзе працаваць для беларусаў?

На Беларусі быў яшчэ адзін крыж, падобны да крыжа Еўфрасінні Полацкай. Што з ім стала?18

Сырскі: У якім бы статусе я ні быў, я буду служыць Украіне да Перамогі4

У Армавіры ў выніку атакі беспілотнікаў гарыць нафтабаза

У польскім Быдгашчы знайшлі мужчыну і жанчыну, якія напалі на сямейную пару з Беларусі14

больш чытаных навін
больш лайканых навін

Малады работнік «Мінск-Арэны» павінен заплаціць 71 мільён даляраў4

Малады работнік «Мінск-Арэны» павінен заплаціць 71 мільён даляраў

Галоўнае
Усе навіны →

Заўвага:

 

 

 

 

Закрыць Паведаміць