Гэтак учынак палітвязня ацэньвае выкладчык Віцебскага ўніверсытэта Сяргей Міхайлаў, які быў перакладчыкам на працэсе Каваленкі.
«Гэта адназначна, чалавек адстойвае свае ідэалы, якія падтрымлівае і значная частка насельніцтва. Але ў такой форме адстойваць свае правы можа не кожны. Я, можа, і не лічу, што кожны так павінен адстойваць, але для мяне гэта гераічны ўчынак.
Тое самае, як было на вайне: ня кожны павінен ісці на таран, закрываць дзот сваім целам. Гэта выбар найлепшых людзей Айчыны.Таму для мяне гэта адназначна гераічны ўчынак, нейкая спроба разбудзіць масу, адстаяць святыя нацыянальныя сімвалы».
Тое, што ўлады пачалі прымусова ў псіхіятрычным аддзяленні выводзіць Сяргея Каваленку з галадоўкі, Сяргей Міхайлаў параўнаў з аналагічнымі паводзінамі савецкага рэжыму:
«Калі немагчыма зламіць дух чалавека, немагчыма засудзіць — значыць, робяць вар’ятам,быццам ён робіць нешта несур’ёзнае. Магчыма, напачатку яны не ўспрымалі гэта сур’ёзна, думалі, што ўсё пройдзе, але калі выявілася, што ён ідзе да канца, быў перыяд, што яны ў прынцыпе не ведалі, што рабіць.
А каб ён не ўспрымаўся як пакутнік за нацыянальныя ідэалы, была зробленая спроба паказаць ягоныя нібыта неадэкватныя паводзіны, таму і змясьцілі яго ў гэтае аддзяленне».
Спадар Міхайлаў кажа, што стаўленьне да Сяргея Каваленкі ў Віцебску неадназначнае. На беларускай кафедры ўніверсітэта, дзе працуе Сяргей Міхайлаў, добра разумеюць сітуацыю, кажа ён, на іншых кафедрах шмат хто ня ведае, іншыя ставяцца абыякава: «Пытаюцца, а дзеля чаго ён галадае, а навошта ён сам сябе даводзіць да такой сітуацыі. Тады неяк тлумачыш, што справа не ў ежы, а ў тым, што ён адстойвае свае правы. Тады некаторыя разумеюць, некаторыя ня хочуць разумець. Але салідарнасці з Каваленкам у Віцебску сапраўды не хапае».
Сябра
Каментары