Minskija i hrodzienskija architektary i historyki bjuć tryvohu. U bietonnaj aharodžy na krai Kałožskaha schiłu źjavilisia hłybokija kasyja raskoliny.
Kala dziesiaci hadoŭ tamu schił umacavali žaleznymi palami i bietonam, kab spynić apoŭzień. Adnak, na dumku śpiecyjalistaŭ, vyrašyć prablemu da kanca nie ŭdałosia — ruch uzhorka pad chramam praciahvajecca.
— Raskoliny vyklikajuć aściarohu, što idzie farmiravańnie apoŭźnia. Kali ruch pahorka nie spynić — častka Kałožy moža razburycca. Nieabchodna pastajanna adsočvać raźvićcio pracesu. Možna zamazać raskoliny, ale prablema zastaniecca, — kaža staličny architektar-restaŭratar Vadzim Hlińnik, jaki braŭ udzieł u restaŭracyi interjeru carkvy.
Śviatar Kałožskaj carkvy Hieorhij Roj raskazaŭ, što raskoliny źjavilisia ŭ krasaviku, paśla taho, jak kala aharodžy padčas rastavańnia śniehu i paśla daždžoŭ pastajanna źbirałasia łužyna. Kab advieści vadu, u dvary chrama padniali ŭzrovień ziamli (padsypali piasok) i pakłali plitku. Raboty zaviaršyli ŭ červieni, i zaraz raskoliny nie pavialičvajucca.
Kamientary