Сядзібе Стралкаў, заснаванай на пачатку ХХ ст. збольшага пашанцавала — у яе ёсьць гаспадар. На падворку стаіць старая тэхніка — грузавік, трактар, прычапное. Але шанцаваньне гэтае досыць умоўнае.
Сядзібе Стралкаў, заснаванай на пачатку ХХ ст., збольшага пашанцавала — у яе ёсьць гаспадар. На падворку стаіць старая тэхніка — грузавік, трактар, прычапное. Але шанцаваньне гэтае досыць умоўнае: прыкметы занядбанасьці тут паўсюль — у зацыраваных газэтамі ды цэляфанам вокнах панскага дому, у вокнах флігеля безь ніводнай шыбіны, у сымбалічнай браме, ад якой засталіся толькі аблупленыя слупы. За гэтай самай брамай, прайшоўшы паміж флігелем і надзіва ацалелым сьвірнам, можна пабачыць неверагоднай прыгажосьці краявід — першыя ўласьнікі сядзібы ведалі, дзе збудаваць.
«Бяда, што наш бізнэс такі нясьмелы — не рашаюцца апекавацца старымі дамкамі» — кажа старшыня ГА «Беларускае добраахвотнае таварыства аховы помнікаў гісторыі і культуры» Антон Астаповіч. Зь ім цяжка не пагадзіцца. Едучы па мясцовых вёсках ды ўскраінах Клецку і Нясьвіжу, можна пабачыць дастаткова шыкоўных дамоў з дарагімі аўто пад вокнамі. Іх гаспадары маглі б узяць пад апеку рэшту былой велічы сядзібаў Радзівілаў, Яленскіх, Беразоўскіх, Вайцахоўскіх ды Піляўскіх.
Каментары