Кніга «Гродна. Біяграфія вуліц» выйшла ў гродзенскай друкарні Аляксандра Рыжага. Гэта вынік шматгадовай працы гродзенскіх гісторыкаў розных пакаленняў. У кнізе аўтары спрабуюць ахапіць гісторыю гродзенскіх вуліц і архітэктуры горада, пачынаючы з XII стагоддзя. Пра выхад кнігі паведаміў у фэйсбуку сам Аляксандр Рыжы, піша Hrodna Life.
Падобных кніг — гарадскіх энцыклапедый, дзе расказваецца гісторыя кожнага будынка ў гістарычным цэнтры — у беларускім краязнаўстве больш няма.
У кнізе сабраныя звесткі пра кожны цікавы з архітэктурнага пункта гледжання будынак. Інфармацыя пра вуліцы Гродна прыведзена ў алфавітным парадку. У рамках кожнай вуліцы апісаныя як знакавыя аб’екты — замкі, святыні, палацы, комплексы будынкаў, так і ўся тыпавая забудова. Можна даведацца, хто ў якую эпоху валодаў канкрэтным будынкам, якія ўстановы там размяшчаліся, калі і кім будынкі перабудоўваліся.
Усяго ахоплена гісторыя каля 150 вуліц Гродна і больш як тысячы будынкаў. Таксама ў кнігу ўвайшлі даныя пра былыя вёскі, якія цяпер сталі часткай горада. На сённяшні дзень кніга «Гродна. Біяграфія вуліц» гэта найбольш падрабязны каталог гістарычных звестак пра архітэктуру Гродна.
Кніга «Гродна. Біяграфія вуліц» выйшла праз 13 гадоў пасля іншага падобнага выдання — «Біяграфія гарадзенскіх вуліц. Ад Фартоў да Каложы» з серыі «Гарадзенская бібліятэка». З таго часу краязнаўцы і гісторыкі адкрылі новыя факты і больш дэталёва даследавалі ўжо вядомую інфармацыю. У новай кнізе выпраўлена шмат памылак і недакладнасцяў, дапушчаных у папярэднім выданні.
Праца над амаль 600‑старонкавай кнігай заняла каля пяці гадоў. Сярод аўтараў — гісторыкі і краязнаўцы Алесь Госцеў, Ігар Трусаў, Віктар Саяпін, Мечыслаў Супрон, Андрэй Чарнякевіч, Андрэй Вашкевіч, Ігар Лапеха. Кніга багата ілюстраваная старымі і сучаснымі фотаздымкамі. Таксама выкарыстоўваюцца камп’ютарныя рэканструкцыі страчаных будынкаў.
Прыватная тыпаграфія «ЛітАРы» Аляксандра Рыжага (раней — выдавецтва «ЮрСаПринт») выдала дзясяткі кніг пра гісторыю Гродна і рэгіёну. Сярод іх: кнігі гісторыкаў і краязнаўцаў Андрэя Павача, Віктара Саяпіна, Наталлі Канюк і іншых, фотаальбомы Наталлі Дораш, кнігі па гісторыі гродзенскага заапарку і многія іншыя гістарычныя выданні.
Цяпер чытаюць
«Калі мне было два гады, сваякі павезлі мяне ў Беларусь». Праз сацсеткі дзяўчына адшукала бацьку-расіяніна — але скончылася гісторыя сумна13
«Калі мне было два гады, сваякі павезлі мяне ў Беларусь». Праз сацсеткі дзяўчына адшукала бацьку-расіяніна — але скончылася гісторыя сумна
«Беларусь яны бачаць часткай Расіі». Што значыць уздым «Альтэрнатывы для Германіі», наколькі далёка гэта можа зайсці і як сябе пазіцыянаваць беларусам5454
Каментары