У Беларусі рыхтуюць абнаўленне клінічнага пратаколу па дыягностыцы і лячэнні атлусцення. Для гэтага стварылі экспертную групу, паведаміла выданню «Медицинский вестник» прафесарка кафедры эндакрыналогіі Беларускага дзяржаўнага медыцынскага ўніверсітэта, доктарка медыцынскіх навук Ала Шэпялькевіч.

Медыкі плануюць адысці ад успрымання атлусцення як выключна касметычнай праблемы або выніку ладу жыцця і разглядаць яго як сур’ёзнае хранічнае захворванне.
Паводле даследавання STEPS, праведзенага па методыцы Сусветнай арганізацыі аховы здароўя, атлусценне маюць 25,4% дарослых жыхароў Беларусі, то-бок прыкладна кожны чацвёрты.
У абноўленым пратаколе плануюць замацаваць паняцце «клінічнае атлусценне». Пад ім будуць разумець хранічнае захворванне, якое ўзнікае ў выніку парушэнняў функцый органаў або ўсяго арганізма, непасрэдна звязаных з празмерным назапашваннем тлушчавай тканкі.
Пры дыягностыцы будуць ацэньваць не толькі індэкс масы цела. Дадаткова плануецца ўлічваць акружнасць таліі, яе суадносіны з ростам і акружнасцю сцёгнаў. У некаторых выпадках могуць выкарыстоўвацца вынікі МРТ, КТ, дэнсітаметрыі, якая дазваляе вызначаць склад цела, а таксама біяімпеданснага аналізу.
Захворванні і іншыя праблемы, звязаныя з празмерным назапашваннем тлушчу, прапануецца падзяліць на тры асноўныя групы: метабалічныя, механічныя і псіхалагічныя.
Асобным крытэрыем дыягностыкі стануць абмежаванні ў штодзённым жыцці. Напрыклад, будзе ўлічвацца, ці цяжка чалавеку дыхаць, падымацца па лесвіцы або завязваць шнуркі.
У новым пратаколе таксама плануюць больш падрабязна разгледзець бяспеку медыкаментознага лячэння атлусцення. У 2026 годзе ў Беларусі ўпершыню зарэгістравалі прэпараты для лячэння атлусцення на аснове семаглутыду. Гэта рэчыва дапамагае зніжаць узровень цукру ў крыві і масу цела. Паводле прафесаркі Аллы Шэпялькевіч, прэпараты на яго аснове маюць добра вывучаны профіль бяспекі.
Цяпер чытаюць
«Калі б я быў следчым КДБ, я б падкрэсліў тое самае». Фядута — пра схаваныя сэнсы «Каласоў пад сярпом тваім», увагу сілавікоў да свайго рукапісу і загадку з трэцяй часткай рамана Караткевіча
Каментары