«Nie apisać žachu, jaki ja pieražyła ŭ aeraporcie». Biełarusy raskazali, jak važna byvaje zahladać va ŭłasny pašpart
Čytačka vydańnia «Anłajnier» padzialiłasia niepryjemnaj historyjaj, jakaja azmročyła joj adpačynak u Turcyi. Užo na stojcy rehistracyi ŭ aeraporcie akazałasia, što jana źbirajecca palacieć dadomu z čužym pašpartam. Dalej pajšoŭ sapraŭdny kvest pa dastaŭcy patrebnaha dakumienta da trapa samalota.
![](http://nashaniva.com/img/w840d4webp1/photos/stock/passportbelarus-5g5y0.jpg.webp)
«Chaču padzialicca kašmaram, jaki ja pieražyła ŭ apošni dzień našaha padarožža. 28 lipienia maja siamja prybyła ŭ hatel u Turcyi. Pry sustrečy hid zabraŭ u mianie pašpart i vaŭčar (i tak zrabiŭ z usimi prybyłymi), a ŭviečary — viarnuŭ», — raskazała Taćciana, žycharka Hancavičaŭ.
Praz 7 dzion bieskłapotnaha adpačynku pryjšoŭ čas viartacca dadomu. I jakim ža było ździŭleńnie Taćciany, kali ŭ aeraporcie vyśvietliłasia, što hid addaŭ joj čužy pašpart.
«Maja siamja (muž i dzicia) pajšli na pasadku, a ja była vymušanaja zastacca ŭ zonie rehistracyi. Chaču padziakavać supracoŭnikam kampanii Adriyatik Aviatio, jakija zanialisia majoj prablemaj u aeraporcie. Jany apieratyŭna stelefanavalisia z pradstaŭnikami hatela i damovilisia z taksistam, kab jon chutka dastaviŭ moj pašpart u aeraport. Pry hetym treba było jašče znajści tuju dziaŭčynu, jakoj addali moj pašpart. A jana mahła być dzie zaŭhodna: na mory abo ekskursii», — uspaminaje toj dzień čytačka.
Pašpart u vyniku znajšoŭsia, a taksist davioz jaho da aeraporta za paŭtary hadziny (choć zvyčajna daroha zajmaje 2,5). Abyšłasia hetaja VIP-pasłuha Taćcianie ŭ $150. Acanić u hrošach, kolki było vydatkavana niervaŭ, čytačka nie biarecca.
«Dobra, što naš rejs na Minsk zatrymali na hadzinu. Za piać chvilin da ŭźlotu ja podbieham prajšła ŭsie etapy kantrolu i, na ščaście, paśpieła. Ale žudasnyja ŭspaminy mianie pieraśledujuć dahetul. Ja hatovaja była navat kupić novy kvitok na Minsk, ale varyjantaŭ na najbližejšyja sutki nie było. Ja prosta stajała kala terminała i spadziavałasia».
U biełaruski niama pretenzij da pradstaŭnikoŭ turfirmy. Svajoj historyjaj jana padzialiłasia, kab lišni raz nahadać inšym turystam pra toje, jak važna pierapraviarać dakumienty pierad pajezdkaj u aeraport.
«Na pašpartnym kantroli daviedaŭsia, što vypadkova pamianiaŭ proźvišča»
Žurnalisty paprasili inšych čytačoŭ padzialicca svaimi niepryjemnymi kiejsami ŭ pajezdkach. I voś jakuju historyju im raskazaŭ Maksim. Jon papiaredziŭ, što proźviščy na ŭsialaki vypadak źmianiŭ, ale ŭ astatnim usio adbyvałasia mienavita tak.
«U 2009 hodzie my raśpisalisia z majoj žonkaj Naściaj i ŭ jakaści viasielnaha padarožža vybrali tur u Jehipiet. Z metaj ekanomii vyrašyli lacieć praz Maskvu, pakolki na tyja časy ekanomija pa kvitkach była adčuvalnaja. Ja, jak čałaviek, jaki zaŭsiody ŭsio rychtuje zahadzia i pa śpisie, nie moh vypuścić z-pad uvahi takija važnyja dakumienty, jak pašparty, usie rečy byli sabranyja zahadzia.
Pryjechali my ŭ Damadziedava i rušyli da stojki pravierki pašpartoŭ. Žonka prajšła pieršaja biez zaminak, a kali ja addaŭ pašpart na pravierku, adbyłasia značnaja paŭza. Pamiežnik niekalki razoŭ spytaŭ, jakoje ŭ mianie proźvišča, a potym paklikaŭ kalehu, i jany pačali niešta burna abmiarkoŭvać. Akazałasia, što na staroncy, dzie idzie adznaka zahsa, pieršapačatkova maim proźviščam było paznačana Ivanoŭ, a ŭžo paśla zaklučeńnia šlubu — Piatroŭ. Dla razumieńnia: Piatrova — heta dziavočaje proźvišča moj žonki.
Adznaku ab źmienie proźvišča ZAHS pavinien byŭ pastavić u pašpart žonki, dzie jana była Piatrovaj, a stała Ivanovaj, ale zamiest hetaha pamianiaŭ proźvišča mnie, prysvoiŭšy proźvišča žonki. Situacyja niepryjemnaja. Žonka pakazała svoj pašpart: u jaje ŭsio dobra, jana ciapier z maim proźviščam, A ja niekalki chvilin tamu daviedaŭsia, što proźvišča źmianiŭ.
Ciapier heta ŭspaminajecca lohka, jak pryhoda, ale tady, na stojcy pašpartnaha kantrolu, było nie da žartaŭ. Pamiežnik vydaŭ vierdykt: jedźcie ŭ ZAHS, i chaj vypraŭlajuć pamyłku. Jak? Kudy? My ž ź inšaj krainy, u nas vylet ciapier, kvitki, broń… Da vyletu zastavałasia chvilin z 40.
Ja paprasiŭ paklikać staršaha pa zvańni, chto zmoh by ŭziać na siabie adkaznaść i pryniać bolš spraviadlivaje, moža i nie zusim pravilnaje z punktu hledžańnia zakona rašeńnie. I takoje rašeńnie było pryniata. Nas prapuścili — z pažadańniem, što pa prylocie dadomu treba terminova padać zajavu na zamienu podpisu ab źmienie proźvišča».
«Dabrynia nieznajomcaŭ zaŭsiody ŭražvaje». Biełarusy raskazali historyi, kali im na dapamohu pryjšli zusim čužyja ludzi
Vienhryja? Italija? Ci Hrecyja? Dzie možna chutka i lohka aformić šenhienskuju vizu
«Maja daŭniaja mara — žyć u Ispanii — akazałasia rasčaravańniem». Saliharčanka try hady pažyła ŭ Alikante i viarnułasia ŭ Biełaruś
«Samaje hałoŭnaje ciapier — zabiaśpiečvać subjektnaść Biełarusi». Franak Viačorka raskazaŭ, ci jość stratehija ŭ demsiłaŭ i na što ŭpłyvaje Cichanoŭskaja
![](http://nashaniva.com/img/w450h300crop1webp1/photos/stock/viachorka3-aajnw.jpg.webp)
Kamientary
kiejs №2 - kakaja im voobŝie raźnica kakije tam štampy iz zahsa v pasportie stojat? Štampy pieriesiečienija hranicy ES ich słučajno tožie nie intieriesujut?