Беларусы адмовіліся ад тура за 15 700 BYN і выправіліся ў Кітай самастойна. Ашчадзілі ўдвая
Журналістка выдання Myfin наведала кітайскі горад Урумчы разам са сваім мужам. Дзяўчына падзялілася ўражаннямі, карыснымі парадамі і інфармацыяй пра выдаткі на паездку.
У турагенцтве за паездку на тыдзень на дваіх налічылі 15 700 BYN
Мы з мужам прызвычаіліся падарожнічаць, купляючы гатовыя туры. Самастойных паездак заўсёды баяліся.
Думкі пра падарожжа з'явіліся прыкладна за месяц да адпачынку: проста паглядзелі, куды лятае «Белавія» ў жніўні. Наш запыт: абавязкова авія з Мінска без перасадак, непрацяглы пералёт (да 7 гадзін) і бязвізавы рэжым (на час невялікай паездкі).
Адразу ж позірк спыніўся на кітайскім горадзе Урумчы. Гэта не папулярны ў турыстаў горад, тут няма мора, ды і гатовыя туры знайсці не так проста.
І гэта трапіла ў наш настрой: хацелася шмат шпацыраваць, глядзець славутасці і ўбачыць зусім новую культуру. У турагенцтве за паездку на тыдзень на дваіх нам налічылі ад 15 700 BYN. Нам падалося, што гэта вельмі дорага (спойлер: мы заплацілі ў 2 разы менш). Вырашана было ехаць самастойна.
Мы набылі білеты ва Урумчы на дваіх на тыдзень у жніўні. Заплацілі за іх 4500 BYN у абодва бакі. Дарэчы, калі ёсць магчымасць падстроіць працоўны графік пад білеты, то набыць можна ўдвая танней, калі дзейнічаюць зніжкі авіякампаніі.
Чатырохзоркавы гатэль абышоўся ў 1500 BYN за тыдзень са сняданкамі
Далей пачаліся падрыхтоўка і вывучэнне інфармацыі, каб камфортна адчуваць сябе ў Кітаі. Мы з мужам яшчэ не былі ў азіяцкіх краінах — добра знаёмыя толькі Еўропа, Афрыка і краіны-суседзі.
Перш за ўсё мы забраніравалі на Booking чатырохзоркавы гатэль побач з папулярным месцам — Гранд-базарам. Да гатэля былі наступныя патрабаванні: мясцовы каларыт, сняданак (уваходзіць у кошт), адсутнасць перадаплаты. Абралі варыянт у сярэдняй цэнавай катэгорыі і заплацілі за тыдзень каля 1500 BYN.
Далей забраніравалі трансфер з аэрапорта на Trip.com за 60 BYN (магчыма, таксі абышлося б танней, але хацелася адразу з камфортам уначы дабрацца да гатэля). Дарэчы, беларускае турагенцтва прапаноўвала арганізаваць паездкі з аэрапорта ў гатэль (і назад) за 815 BYN!
Роўмінг каштуе ў Кітаі нятанна. Але і гэта не галоўная праблема: большасць звыклых нам месенджараў і сацсетак у іх заблакаваныя. Таму роўмінг і купля мясцовай сім-карты — гэта не самы зручны варыянт. Выйсцем стала набыццё eSIM. 30 ГБ на тыдзень каштавалі каля 20 BYN. З такой картай усе сэрвісы заўсёды былі даступныя.
Таксама набылі партатыўныя зарадныя прылады з сертыфікацыяй ССС. Мы ведалі, што на зваротным шляху могуць праверыць паўэрбанкі і проста выкінуць, калі няма на іх гэтых знакаў. Дарэчы, так і здарылася: прылады ўважліва аглядалі супрацоўнікі аэрапорта і метро. За два паўэрбанкі аддалі ў Мінску каля 60 BYN. Узялі на маркетплэйсе пераходнік за 8 BYN, але ён згарэў у першы ж дзень і выбіў коркі ў нумары гатэля.
Акрамя таго, мы абмянялі $800 на юані ў беларускім абменніку. Перш за ўсё, для аплаты гатэля, каб пазбегнуць камісіі плацежнага сэрвісу.
Многія на форумах і ў чатах пісалі, што наяўныя практычна не выкарыстоўваюцца ў Кітаі, але на практыцы ў нас з гэтым праблем не ўзнікла.
У гатэлі паведамілі, што мы павінны выселіцца на дзень раней, чым забраніравана
Пералёт ва Урумчы склаў каля 6 гадзін (назад — прыкладна 7). Адразу адзначу, што ёсць вялікая розніца ў часе — 5 гадзін. Пакуль у Беларусі было 15:30, мы прыляцелі ў 21:30. Пару дзён спатрэбілася, каб прывыкнуць.
Канешне, мы хацелі наведаць мегаполісы, такія як Пекін, Шанхай, Гуанджоў, але пералёты з перасадкамі занялі б больш за суткі. І па фінансах прыйшлося б заплаціць значна больш. Так што вырашылі пачаць з Урумчы.
Асобна варта сказаць і пра надвор'е: у жніўні тут вельмі спякотна, да +38 градусаў. Таму абавязкова трэба ўзяць бейсболкі і SPF.
Па прылёце віза не патрэбная (калі не плануеце знаходзіцца бесперапынна больш за 30 дзён або сумарна за год больш за 90 дзён).
Вас папросяць у аэрапорце на электронным экране запоўніць міграцыйную карту — шмат часу працэс не заняў.
У гатэлі пры засяленні адбылося непаразуменне. Нам паведамілі, што выязджаць мы павінны на дзень раней, чым пазначана на Booking (пры гэтым сума аплаты застаецца як і пры браніраванні). Нас такі расклад не задаволіў. Пасля доўгіх высвятленняў праз анлайн-перакладчык супрацоўнікі гатэля прынялі нашу пазіцыю. Было дзіўна, але добра, што пытанне вырашылася.
Нябеснае возера Т'еньчы, культурны цэнтр і статуя Буды: што паглядзець ва Урумчы
Урумчы аказаўся вельмі незвычайным горадам, у якім заўважнае змешванне некалькіх культур. Тут жывуць не толькі кітайцы, але і уйгуры, таму казаць пра тое, што гэта традыцыйны кітайскі горад, няправільна. Дзякуючы гэтаму ва Урумчы адчуваецца свой унікальны каларыт: у архітэктуры, ежы, людзях і г. д.
За тыдзень можна паспець паглядзець усе асноўныя славутасці, калі цэлыя дні праводзіць на нагах. Раскажу, што ўразіла больш за ўсё.
Нябеснае возера Т'еньчы
Да возера ад горада — каля 110 км. Дабрацца можна на таксі, але мы выбралі экскурсію (у гатэлі спыталі кантакты арганізатараў). Група складалася цалкам з кітайцаў, таму нашай мэтай не было даведацца ўсе цікавыя факты ад гіда, а проста арганізавана дабрацца да лакацыі. Акрамя таго, пасля куплі квіткоў яшчэ неабходна сядаць у шатл-бас, які па серпанціне давозіць да возера.
Месца страшна прыгожае. Выдатны варыянт, каб запаволіцца і памілавацца прыродай. Тут, вядома, шмат турыстаў, але ўражанне гэта не сапсавала. Акрамя таго, нашу тургрупу заводзілі на атракцыён (па дарозе да возера): з эфектам поўнага пагружэння вы ляціце над самымі прыгожымі відамі Кітая (насамрэч гэта вялікі экран).
Таксама ў паездцы быў традыцыйны уйгурскі абед пад нацыянальныя танцы і музыку. Абышлася паездка на дваіх у 210 рублёў.
Культурны цэнтр
Сюды мы адправіліся, каб трапіць у гістарычны музей. А ўвогуле гэта маштабны футурыстычны комплекс, які аб'ядноўвае тэатр, канцэртную залу, цэнтр планавання развіцця горада і інш.
Браніраваць наведванне неабходна загадзя — запоўніць анкету ў групе месенджара Wechat. Мы папрасілі пра дапамогу гіда ў паездцы на возера, таму ён дапамог увесці на кітайскай усе даныя для броні.
Тут варта прабыць мінімум 2‑3 гадзіны, каб прайсці ўсе 5 паверхаў. Варта выкарыстоўваць Google Аб'ектыў: фатаграфуеце інфармацыю пра экспанаты і перакладаеце на сваю мову. Шмат цікавых візуальных рэканструкцый, дзякуючы якім усё зразумела і без гіда. І ўсё гэта абсалютна бясплатна.
Парк Чырвонай гары
Менавіта тут можна ўбачыць панарамныя віды горада і некаторыя славутасці. Напрыклад, пагаду, пабудаваную ў 1950‑х (уваход на гэту тэрыторыю — каля 5 рублёў за чалавека), храмавыя пабудовы, альтанкі і вадаём.
Статуя Вялікага Буды
Тут можна ўбачыць на ўласныя вочы ўражлівую статую Вялікага Буды і кампазіцыю «Сто дзяцей гуляюць з Майтрэяй» на тэрыторыі вялікага парку.
Месца сапраўды атмасфернае. Уваход вольны.
Гранд-базар
Месца, у якім адразу ж адчуваецца ўсходні каларыт.
Тут заўсёды шмат людзей, гучная музыка і багацце яркіх тавараў. Звычайна рэкамендуюць набываць тут сухафрукты, чай, спецыі і каларытныя сувеніры.
Т’еньшань Мін’ёўе
Гэтую лакацыю мы знайшлі выпадкова, убачылі ў тыктоку, праўда, часцей за ўсё яе называюць Горадам месяцовага святла Т'еньшань.
Увечары ў тэматычным парку, заснаваным у канцы XIX стагоддзя, запальваюцца тысячы традыцыйных ліхтароў, праходзяць светлавыя шоу і музычныя пастаноўкі, якія ўзнаўляюць атмасферу старажытнага Кітая (дынастыя Тан). Прыязджаць сюды варта ўвечары, калі пачынаецца ўсё самае цікавае.
Плошча Наньху
Сюды мы адправіліся, каб хоць бы разок праехацца на метро.
Тут усяго адна лінія, а кошт білета залежыць ад адлегласці: ад 0,9 да 3 BYN. Хутка і зручна, праўда, шмат часу страцілі на старанны надгляд заплечніка (супрацоўнікі бяспекі правяралі нават ваду).
Шашлык з бараніны, уйгурскі плоў і качка па-пекінску: што паспрабаваць ва Урумчы
Цэны на ежу ва ўстановах можна параўнаць з беларускімі, а ў некаторых кавярнях яны значна ніжэйшыя.
Паўнавартасны абед/вячэра можа на дваіх абысціся ў 25‑60 BYN.
Сняданкі па прынцыпе «шведскі стол» уключаныя ў кошт пражывання, таму ўдалося паспрабаваць мясцовыя булачкі на пары, локшыну і іншыя стравы. Традыцыйны чай з малаком і соллю аказаўся вельмі спецыфічным, таму нас хапіла на пару глыткоў.
Качку па-пекінску ўдалося адшукаць толькі на астраўку ў ГЦ, таксама ва ўстановах паспрабавалі шашлык з бараніны, уйгурскі плоў, бао-дзы, лагман. Адзначым, што часцей за ўсё прапануецца вельмі вострая ежа, таму варта загадзя прасіць пра тое, каб дадавалі менш перцу.
На вуліцы і ў гандлёвых цэнтрах вялікі выбар садавіны: пепіна, інжыр, персікі, вінаград. Цэны нізкія, за кілаграм — ад 3 BYN. Амаратам бабл-ці тут дакладна спадабаецца: у Мінску напой каштуе ад 10 BYN, ва Урумчы — ад 2 BYN.
І яшчэ адзін важны момант: тут практычна для ўсёй ежы выкарыстоўваюць палачкі. Не ўзяць з сабой відэлец у нашым выпадку было пралікам.
Што яшчэ важна ведаць пра Урумчы
- Ва Урумчы строга рэгулюецца бяспека. Не здзіўляйцеся, калі вас за дзень 5 разоў спыняць, каб праверыць дакументы. Заўсёды варта насіць з сабой пашпарт. Акрамя таго, каб зайсці ў парк/музей/метро, неабходна прайсці надгляд.
- Калі ў Беларусі вас турбуюць самакатчыкі, то ва Урумчы сітуацыя яшчэ менш бяспечная: літаральна раз на 30 секунд побач праносіцца скутар (як на праезнай частцы, так і на пешаходнай). І ў цэлым падалося, што кіроўцы і пешаходы не заўсёды строга выконваюць правілы дарожнага руху.
- У Кітаі не прынята ва ўстановах пакідаць чаявыя. Могуць нават негатыўна ўспрыняць такі жэст.
- Урумчы — гэта не горад, у якім шмат турыстаў. Таму не здзіўляйцеся павышанай увазе жыхароў горада. Да нас некалькі разоў падыходзілі з просьбай сфатаграфавацца на памяць.
У колькі абышлася паездка на дваіх
Падлічым бюджэт паездкі на 7 дзён ва Урумчы:
- білеты — 4500 BYN;
- гатэль — 1500 BYN;
- экскурсія і ўваходны квіток на пагаду — 220 BYN;
- харчаванне — 350 BYN;
- таксі — 200 BYN;
- трансфер да гатэля — 60 BYN (да аэрапорта выклікалі таксі);
- eSIM — 20 BYN;
- паўэрбанкі і пераходнік — 68 BYN;
- сувеніры, падарункі, гарбата, прысмакі і пару прадметаў адзення — 600 BYN.
Разам: 7518 BYN.
Якія мабільныя дадаткі спатрэбяцца ў Кітаі
Alipay. Мастхэў для аплаты абсалютна ўсюды. Загадзя варта спампаваць, прайсці аўтэнтыфікацыю і прывязаць карту — Visa або Mastercard. З картай Unionpay у юанях у нас не атрымалася гэта зрабіць. Alipay — самы папулярны спосаб аплаты ў Кітаі, які ёсць у ўсіх прадаўцоў: не важна, гэта вялікі ГЦ ці гандляр вінаградам на вуліцы.
Важна: калі плацеж большы за 200 юаняў (каля 85 BYN) за адну транзакцыю — будзе камісія сэрвісу 3 %. Таму важна мець наяўныя — напрыклад, для аплаты гатэля.
Галасавы анлайн-перакладчык. Незаменны дадатак у Кітаі, калі не ведаеце мову. Выбірайце найбольш зручны для сябе. Галоўнае — наяўнасць галасавога ўводу.
Didi. Самы папулярны дадатак таксі ў Кітаі. Яго можна спампаваць асобна або перайсці праз Alipay. Ён даступны на англійскай мове і інтуітыўна зразумелы. Такім чынам можна ашчадзіць на паездках, бо ад борта сума будзе дакладна вышэйшай. Мы штодня карысталіся таксі, каб даехаць да патрэбных лакацый — паездкі каштавалі ад 7 да 30 BYN.
Amap. Папулярная карта, каб не згубіцца ў горадзе.
Google Аб'ектыў. Проста паверце, у вас часта будуць узнікаць пытанні: «Што тут напісана? А што гэта такое?» Незаменна ў кавярнях, крамах, музеі і г. д.
Цяпер чытаюць
Што вядома пра віцебчука, якога вінавацяць у спробе падрыву самалёта ў Германіі10
Каментары