Метро — неад’емная частка любога мегаполіса. Менавіта тут раніцай і ўвечары, падчас усеагульнай мітусні, найбольш бачны хуткі тэмп гарадскога жыцця.
Тут лёгка вылучаюцца розныя тыпы людзей:
Метро можа быць паказчыкам развіцця краіны і яе культуры ў цэлым.Паказчыкам даволі спрэчным, але ж… Напрыклад, у далёкім
Назвы 13 з 23 мінскіх станцый можна сустрэць і за межамі Беларусі.Станцыі «Кастрычніцкая», «Спартыўная», «Трактарны завод», «Пралетарская», «Першамайская» і г.д. ёсць амаль ва ўсіх краінах СНД. Зразумела, што гэта «лагічная» спадчына савецкага мінулага, але ўсё роўна лічба вялікая. Для параўнання: у Кіеве 36 станцый з 50 маюць унікальныя назвы, у Харкаве — 14 з 25. Чамусьці мы не жадаем даваць сваім вуліцам і станцыям гучныя беларускія імёны.
Адзінае радуе: пакуль мы чуем і бачым у метро родную мову.Шакавальным «сюрпрызам» было з’яўленне рускамоўных аб’яваў зімой гэтага года. Аднак мінчукі, у тым ліку вы, паважаныя чытачы «Нашай Нівы», паказалі сваю неабыякавасць да гэтага пытання. І цяпер мы, як і раней, чуем звычайныя аб’явы, запісаныя голасам Уладзіміра Баклейчава.
Спадзяемся, што так будзе і далей. А таксама на тое, што станцыі
-
Лявон Вольскі: «Калі хто думае, што з сённяшнімі спадкаемцамі савецкіх катаў ды забойцаў можна пра нешта дамаўляцца, ён жорстка памыляецца»
-
Дзядок: «Ніякая палітычная мэта не каштуе жыцця людзей»? У вас нуль разумення палітыкі і нуль разумення жыцця
-
Статкевіч на зварот Золатавай і Калеснікавай: Ён абясцэньвае пакуты і ахвяры, гэта ідэалогія прыстасаванства
Каментары