Аксана Юркова, супрацоўніца Інстытута гісторыі Украіны НАН Украіны, наведала Нацыянальную бібліятэку ў Мінску — і ў яе здарыўся культурны шок. Прычыны яна апісала на сваёй старонцы ў фэйсбуку. Усё здзівіла яе: і сэрвіс, і ацяпленне. Дзелімся назіраннямі замежніцы.
У Мінску занесла мяне ў Нацыянальную бібліятэку Беларусі на экскурсію. Дзве гадзіны сноўдаліся па бібліятэцы амаль з адкрытым ротам. Адразу запытаюся, ці ведае шаноўнае грамадства, што ў бібліятэцы:
— у нядзелю днём можа быць шмат людзей (перадаю па складах: шмаат! У ня-дзе-лю!)
— на кожным чытацкім стале стаіць лямпа, а каля стала ёсць разеткі для падлучэння лэптопаў,
— крэслы для чытачоў мяккія і зручныя,
— у лістападзе можа быць цяпло (калі хто закрычыць «не веру!», я адкажу: можа!)
— на экскурсію па бібліятэцы з экскурсаводам (платнай) можна не трапіць, таму што, хоць экскурсій і шмат (да 10 у дзень), групы перагружаны,
— можна самому пайсці на экскурсію па бібліятэцы, заплаціўшы 1 беларускі рубель,
— ёсць дзіцячы пакой, дзе за 4 бел. рублі за гадзіну дзіця можна пакінуць на аніматара, а самому папрацаваць у бібліятэцы,
— можна праводзіць дні народзінаў для дзяцей — дзяцей спачатку забаўляюць у дзіцячым пакоі, потым паказваюць бібліятэку (паслуга платная, паколькі чытальныя залы аддзеленыя ад калідораў і цэнтральных залаў гуканепранікальным шклом, дзеці, калі і бегаюць, нікому не перашкаджаюць),
— прыбіральні на кожным паверсе, а ў туалетах ёсць туалетная папера, ёсць асобны пакой для курэння,
— ёсць утульныя кавярня і буфет, якія працуюць на двух паверхах з трох практычна да канца працоўнага дня, а вось паху сталовай няма,
— ёсць куча закануркаў з канапамі, дзе можна адпачыць, пагаварыць,
— за асобную плату (5 бел. рублёў) можна трапіць на выставу музея кнігі (пакуль міжнародная выстава «Францыск Скарына і яго эпоха») і бясплатна яшчэ на некалькі выстаў (акрамя бясплатнай задавальненне ад мастацкага афармлення самой бібліятэкі),
— ёсць спецыяльныя залы для навукоўцаў і — асобна — дактароў навук (апошняя зала моцна павышае самаацэнку), там недзе 20 месцаў; у нядзелю а 15-й і ў «доктарскай зале» працавала двое навукоўцаў, у «навуковай зале» — больш за дзесяць),
— ці не ў кожнай зале ёсць сучасныя сканеры, дзе работнікі скануюць (або ксеракапіруюць) тэксты (паслуга платная),
— фатаграфаваць у бібліятэцы можна бясплатна,
— ёсць спецыяльны кіёск з сувенірнай прадукцыяй, працамі бібліятэкі; у кіёску, сярод іншага, прадаюць сумкі з лагатыпамі бібліятэкі,
— гэтыя зялёныя кошыкі ў чытачоў — гэта не таму, што людзі з супермаркета выйшлі: у кошыках носяць кнігі (ад месца выдачы ў чытальныя залы) і асабістыя рэчы.
Карацей, па ўзроўні камфорту і клопату пра чытачоў наша «Вернадка» [Нацыянальная бібліятэка Украіны — НН] прайграе НББ усухую.
*Другі дзень ціхенька плачу ў кутку.
** Угу, пра «заходнія бібліятэкі» прашу не распавядаць, якое-ніякое ўяўленне пра іх я маю. Гаворка ідзе пра бібліятэку постсавецкай краіны.
Цяпер чытаюць
Сын міністра Кубракова стаў начальнікам Цэнтральнага РУУС Мінска. Маёр, але будзе кіраваць палкоўнікамі4
Сын міністра Кубракова стаў начальнікам Цэнтральнага РУУС Мінска. Маёр, але будзе кіраваць палкоўнікамі
«Пасля першага забойства з ім развялася жонка». Што вядома пра шматдзетнага Сяргея са Столінскага раёна, які пасля вызвалення з калоніі забіў трох чалавек33
Каментары