Пошта
Лета ў Полацку
Гэтым летам, як звычайна, я баўлю свой вакацыйны час у Полацку. Як Вы мо ведаеце, «НН» туды трапляе толькі па падпісцы. Але гэта далёка ня ўсё, чаго не стае ў гэтым невялікім, але густанаселеным горадзе. Няма тут таксама й якаснай пітной вады. Тыя, хто лічыць менскую ваду «з-пад крану» нясмачнай, лепш хай ніколі не наведваюць Полацку. Яшчэ патруцяцца. Вада ў Полацку мае адметны руды колер, а ўяўленьне аб яе смаку вы атрымаеце, калі крыху пасмокчаце іржавы цьвік. Імпартныя фільтры для вады могуць пратрымацца на гэтай вадзе ня болей за 3 дні. Руды колер мыек, ванных ды прыбіральнікаў трымаецца асабліва моцна. Не перамагаюць яго ніякія рэклямныя «Comet» ды «Ace». Жыхары Полацку, што ўвесь час карыстаюццца гэткай вадой, могуць лічыцца сапраўднымі «жалезнымі людзьмі». У полацкай вадзе ёсьць амаль уся табліца Мендзялеева. А ўтрыманьне жалеза ў гэтай вадзе перавышае нормы ў дзясяткі разоў. Тыя палачане, якія маюць уласнае аўто, бяруць біклагі ды едуць у прыгарадныя вёскі да калодзежаў. Там вада смачнейшая. А астатнія здаўна звыкліся з патаемнымі графікамі адключэньня вады. Гэта калі гарачай не бывае месяцамі, у лепшым выпадку. Горш — калі няма ніякай, а пасярод двароў — «археалягічныя» раскопы. Пра аварыі на вадаправодах лепш не казаць. І так усё зразумела.
А на пачатку жніўня ў горад прыбыла гуманітарная дапамога зь Нямеччыны. З горада-пабраціма Фрыдрыхсгафэна прыбылі да палачанаў алей ды чакалядкі. Па бутэльцы алею атрымаў кожны палачанін, а вось чакаляд мясцовая ўлада сьціпла пакінула сабе. Кажуць, увосень будуць даваць дзецям у школах ды садках. А можа, самі зьядуць? Карысна для разумовай працы. Ну, хай ядуць. Можа, разумнейшымі зробяцца.
Вікторыя Куфціна, Менск
Цяпер чытаюць
«Дзіма, мой мікраскоп за паўмільёна еўра стаіць у тваёй клініцы. Абсталяванне скраў ты». Заснавальнік «Новага зроку» расказаў пра адносіны з сям'ёй Абельскіх
«Дзіма, мой мікраскоп за паўмільёна еўра стаіць у тваёй клініцы. Абсталяванне скраў ты». Заснавальнік «Новага зроку» расказаў пра адносіны з сям'ёй Абельскіх
«Да лейтэнанта прыехала маладая жонка, пабачыла, што адбываецца ў зоне, і застрэлілася». Выйшла заключная частка ўспамінаў Рыгора Бярозкіна пра ГУЛАГ і савецкі Мінск1414
Каментары