Viciebski viadučy, na jakoha danieśli za žart na zakrytym mierapryjemstvie, raskazaŭ, čym usio skončyłasia
«Toj čałaviek adkazaŭ, što jamu pofih, i paralelna skinuŭ usio heta ŭ čat-bot MUS».

Viciebski viadučy Vital Savieljeŭ raskazaŭ, čym skončyłasia historyja, kali na jaho danieśli ŭ milicyju za niepalityčny žart na zakrytym mierapryjemstvie.
Što było? Na mierapryjemstvie, dzie źbirajucca tyja, chto pracuje ŭ viasielnaj industryi, kab adśviatkavać kaniec viasielnaha marafonu, Vital u ramkach «prasmažki» pažartavaŭ pra adnaho sa svaich kaleh. Taho kalehi nie było tady ŭ zale, ale jamu skinuli videa z hetym žartam.
«Toj čałaviek adkazaŭ, što jamu pofih, i paralelna skinuŭ usio heta ŭ čat-bot MUS.
Naturalna, atrymaŭšy sihnał ab pravaparušeńni, na jaho treba adreahavać. Nie było nijakaha ekšenu ź mihałkami, ź niejkimi hrupami zachopu, jakija vy mahli ŭbačyć u niekatorych videa. Prosta spakojna pryjechali supracoŭniki, mianie zaprasili vyjści na vulicu. Nichto navat nie zrazumieŭ, što ja kudyści chadziŭ. My ź imi miła pahutaryli, ja ŭ vydatnym nastroi viarnuŭsia nazad i praciahnuŭ svoj viečar», — padzialiŭsia Vital u sacsietkach.
U milicyi paźniej paviedamili, što pravodziać pravierku. U viedamstvie adznačali, što viadučy «asudžaŭ jaho [kalehi] uzajemadziejańnie ź dziaržarhanizacyjami ŭ prafiesijnaj dziejnaści». Z dałučanaha karotkaha frahmienta vystupu možna było mierkavać, što siłaviki zaŭvažyli hałoŭnuju kramołu ŭ słovach pra «svaich 20‑pracentnych prykarytnikaŭ, ci kolki ŭ ciabie pracentaŭ».
Savieljeŭ padkreślivaje, što jaho žart nie byŭ u bok dziaržsłužačaha.
«Jon nie mieŭ nijakaha inšaha padtekstu, akramia jak pohlad na ŭzajemaadnosiny pamiž viadučymi i arhanizatarami mierapryjemstvaŭ».
Pavodle jaho słoŭ, siłavyja orhany ŭ vyniku pryjšli da vysnovy, što ŭ jaho žarcie nie było abrazaŭ.
Viadučy kaža, što hatovy publična vybačycca pierad Dźmitryjem Kuŭšynavym — tym kaleham, viciebskim viasielnym fatohrafam, jakoha hety žart pakryŭdziŭ. «Ja zaŭsiody adkazvaju za svaje słovy».
«Dla mianie hetaja historyja zakrytaja, u mianie niama ni kryŭdy, ni rasčaravańnia — vidać, u maim suśviecie ŭvohule niama tłumačeńnia takim učynkam. Ale adzinaje, što ja b, napeŭna, chacieŭ skazać u finale: kali raptam chtości kali-niebudź pra mianie pažartuje i mnie heta nie spadabajecca, to ja abaviazkova vam pra heta skažu asabista, hledziačy prosta ŭ vočy», — padsumavaŭ Vital.
Ciapier čytajuć
Prajektavali karoŭniki i akumulatarny zavod, a ciapier uzialisia za baroka. Ź vieličnaha jezuickaha kalehiuma ŭ Pinsku źbirajucca źbić uvieś tynk — a jon byŭ raśpisany freskami
Kamientary