Вытворцаў ліхаманіць ад лакдаўнаў, глабальнай інфляцыі і змяншэння попыту на прадукцыю.
Зніжэнне колькасці заказаў і пастаянныя лакдаўны сталі прычынамі, па якіх многія кітайскія вытворцы закрываюць фабрыкі, піша Financial Times. Кіраўнікі заводаў на поўдні Кітая паведамляюць аб падзенні заказаў у кастрычніку на 50% на фоне поўных складоў у ЗША і Еўропе, што яшчэ больш пацвярджае змрочныя перспектывы для другой па велічыні эканомікі свету.
Гэта яшчэ адна складанасць для дзяржаўных планіроўшчыкаў у Пекіне, якія і без таго ўжо змагаюцца з крызісам нерухомасці, перыядычнымі лакдаўнамі і слабымі спажывецкімі настроямі. У мінулым месяцы Кітай паведаміў, што ў трэцім квартале ВУП вырас усяго на 3,9% у гадавым вылічэнні, што ніжэй за мэтавы паказчык у 5,5%.
Вытворцы мэблі скардзяцца, што апошнія два месяцы былі самымі горшымі за доўгі перыяд: ніхто не адважваецца што-небудзь купляць, ніхто ў Еўропе не хоча траціць лішнія грошы. У асобных галінах заказы скарачаюцца на 30-50%. Многія людзі закрываюць свае заводы.
Эксперты кажуць, што запаволенне — непазбежны вынік заканчэння буму электроннай камерцыі (ecommerce) пасля таго, як пакупнікі перавысілі запасы ў 2022 годзе. Напрыклад, Nike паведаміла ў верасні, што запасы ў Паўночнай Амерыцы ў канцы трэцяга квартала выраслі на 65% у параўнанні з папярэднім годам.
Такім чынам, на ўнутраны попыт Кітая ўплываюць лакдаўны, а звонку назіраецца слабы попыт з боку Еўропы і ЗША, які абумоўлены высокімі працэнтнымі стаўкамі ва ўсім свеце. Мясцовыя ўлады некаторых правінцый з усіх сіл спрабуюць падтрымліваць вытворцаў субсідыямі, каб дапамагчы заводам. У той жа час вытворцы электронікі і аднаўляльных крыніц энергіі засталіся ў лепшым становішчы за астатніх.
Спад моцна адбіваецца на рынку працы, калі заводы вымушаныя скарачаць выдаткі, а адзін з самых вялікіх выдаткаў — гэта аплата працы. Кастрычнік звычайна з'яўляецца асабліва напружаным перыядам для вытворчасці, і рэзкае зніжэнне актыўнасці прымусіла рабочых шукаць працу.
Напружанасць паміж ЗША і Кітаем таксама паскорыла перанос вытворчасці з Кітая, які і так ужо рухаўся ў Паўднёва-Усходнюю Азію. Некаторыя вытворцы пачынаюць перамяшчаць туды свае прадпрыемствы, бо «амерыканцы больш не жадаюць тавараў, вырабленых у Кітаі». Дайшло нават да таго, што некаторым прыйшлося ў гэтым годзе арандаваць склады для захоўвання гатовай прадукцыі.
Каментары