Планы паказаць у студзені 2018 года ў Вільні балет беларускага Тэатра оперы і балета «Вітаўт» і яго прывязку да праграмы стагоддзя аднаўлення дзяржаўнасці Літвы з'яўляецца дэманстрацыяй «мяккай сілы» і правакацыяй, сцвярджае міністр культуры Літвы Ліяна Руакіце-Ёнсан, піша Delfi.lt.
Так міністр ацаніла планы паказаць выступленне трупы Нацыянальнага акадэмічнага вялікага тэатра оперы і балета Беларусі ў арэне «Сімэнс». У анонсе мерапрыемства сказана, што балет «спецыяльна будзе паказаны да стагоддзя незалежнасці Літвы», у той час як стваральнікі спектакля падкрэсліваюць, што гэта не дакладнае адлюстраванне гістарычных падзей, а інтэрпрэтацыя агульнай гісторыі Літвы і Беларусі.
«Адназначна негатыўна ацэньваю спробу арганізатараў выступу далучыцца да мерапрыемстваў стагоддзя аднаўлення дзяржавы. Звяртаю ўвагу, што гэты выступ ніяк не звязаны з праграмай стагоддзя аднаўлення Літоўскай дзяржавы, больш за тое, не атрымлівае ніякага фінансавання ад міністэрства культуры», - сказала ў каментары BNS міністр.
Паводле яе слоў, Літва — дэмакратычная краіна, у якой можна арганізоўваць розныя мерапрыемствы. «Але ўсё ж, на маю асабістую думку, з улікам намаганняў нашых усходніх суседзяў выкарыстоўваць культуру і мастацтва як інструменты «мяккай сілы», арганізацыю такіх мерапрыемстваў проста перад 16 лютага [дзень абвяшчэння незалежнасці ў 1918 г. — НН] трэба разглядаць як правакацыю», — падкрэсліла міністр.
У анонсе мерапрыемства на сайце арэны Siemens арганізатары паказваюць, што перамовы аб паказе ў Вільні балета беларускага тэатра ішлі з 2015-га года, і гэта будзе «падарунак Літве ў сувязі са стагоддзем незалежнасці».
Прэм'ера спектакля Нацыянальнага акадэмічнага вялікага тэатра оперы і балета Беларусі прайшла ў 2013-ым годзе, у чэрвені гэтага года яго паказвалі ў Вялікім тэатры ў Маскве ў ходзе дзён культуры Беларусі і Расіі. У Беларусі балет атрымаў узнагароду Аляксандра Лукашэнкі «За духоўнае адраджэнне». Наступны паказ у Мінску — 29 верасня.
Беларускі тэатр падкрэслівае, што сцэнарысты спектаклю «не спрабавалі дакладна ўзнавіць гістарычныя падзеі», а «прадставілі свой погляд на далёкае мінулае». Тэатр паказвае, што гэта гісторыя пра вялікага князя Вітаўта, яго жонку Ганну, стрыечнага брата Ягайлу і яго жонку Ядвігу, сюжэт якой «не прэтэндуе на абсалютную пэўнасць», разглядаюцца тэмы кахання, здрады, дзе Ягайла і Вітаўт паказаныя як праціўнікі, хоць, як прызнаюць, што ўмелі і «шукалі кампрамісы».
«Для сцэнарыстаў было важным зацікавіць гледачоў гісторыяй сваёй краіны», — сцвярджаюць прадстаўнікі тэатра.
Каментары