Прыцягальнасць такога праваслаўя, якое дэманструе Кірыла, для беларускіх палітычных элітаў — як лукашэнкаўскіх, так і апазіцыйных — невысокая.
Прыцягальнасць такога праваслаўя, якое дэманструе Кірыла, для беларускіх палітычных элітаў — як лукашэнкаўскіх, так і апазіцыйных — невысокая. Каментуе Барыс Тумар.
Ніколі раней ніводзін патрыярх Маскоўскі не звяртаў столькі ўвагі на Беларусь і беларускую культуру. Патрыярх прызнаў богавызначанасць незалежнасці Беларусі і легітымізаваў беларускую культуры, у адной прамове працытаваўшы і Быкава, і Багдановіча, і Коласа. Вось эфект яе ўзмацнення.
У той жа час свяцейшы госць цвёрда абсёк Аляксандра Лукашэнку: Беларусь не мост між Усходам і Захадам, а частка Русі. І выказаў поўную палітычную падтрымку адміраючаму саюзу Беларусі і Расіі. Дэманстратыўнай пстрычкай была адмова ад пасярэдніцкіх паслуг Лукашэнкі ў арганізацыі сустрэчы з Папам.
Гаворачы пра каштоўнасці, ён адкінуў вартасць поспеху любым коштам і дабрабыту па-над усё. Падмуркі заходняй цывілізацыі — пад сумнеў. Прычым гаварылася ўсё тое вельмі сучаснай мовай, без вербальнага стараабрадства.
З трыбуны лукашэнкаўскага палацу прамаўляў новы расійскі Нікан — патрыярх, які ўладарна ўмешваецца ў палітыку і ставіць сябе па-над дзяржаўнымі ўладамі. Праваслаўная інтэлігенцыя адчувала справядлівы гонар за такога патрыярха, якога яна чула ў Менску і Полацку. Расейскае праваслаўе ўваскрэсла па савецкім патаптанні і пятроўскім паніжэнні.
Пры ўсёй сучаснасці Кірылавай рыторыкі яна ў сутнасці сваёй застаецца антызаходняй і антымадэрнай, што робіць яе не да канца прыдатнай рэфарматарскай уладзе, як не быў да канца даспадобы цару Аляксею празмерна энергічны Нікан. Зацятая барацьба іх урэшце скончылася перамогай цара, сын якога Пятро І увогуле скасаваў патрыяршаства пасля смерці ксенафоба патр. Іяакіма, пасля чаго расійскае праваслаўе на 300 гадоў падпарадкавалася свецкім уладам.
Прыцягальнасць такога праваслаўя для беларускіх палітычных элітаў, як лукашэнкаўскіх, так і апазіцыйных, невысокая.
Лукашэнкаў рэжым не церпіць аўтаномных цэнтраў улады.
У той жа час імперская складовая РПЦ будзе заўжды насцярожваць еўрапейскую частку беларускіх элітаў, нават калі інтэлектуалізм патрыярха і імпануе.
-
«Мне казалі: ты гаворыш як канадскі эмігрант». Сяргей Шупа расказаў пра Вільню 90-х, параўнанне літоўскай літаратуры з беларускай і адрозненні паміж народамі
-
Лукашэнка паводзіць сябе ў «макдональдсе» як у савецкай сталоўцы. І думае, што гэта крута
-
Пуцін ужо павіншаваў Маджтабу Хаменеі, а Лукашэнка не. Чаго чакае?
Каментары