«Straciŭ syna ŭ pažary i źnik sam». Šukajuć biełarusa, jaki źnik amal 40 hadoŭ tamu
Dniami ŭ sacsietkach źjaviłasia niezvyčajnaja aryjenciroŭka: šukajuć Mikałaja Jaraševiča, jaki źnik u kancy leta 1989 hoda. Heta značyć, amal 40 hadoŭ tamu.

Jak raskazała Onliner kaardynatarka pošukava-vyratavalnaha atrada «Anioł» Julija Koŭhan, zajavu ŭ milicyju padała rodnaja siastra mužčyny Raisa. Žurnalisty źviazalisia z žančynaj i daviedalisia, jakaja historyja staić za hetym pošukam.
«Pajšoŭ na pracu i nie viarnuŭsia»
U 1989 hodzie siamja Mikałaja Jaraševiča žyła ŭ Červieni — nievialikim horadzie prykładna za 60 kiłamietraŭ ad stalicy. Mužčynu było 26 hadoŭ. Jon byŭ žanaty i pracavaŭ na miascovaj bazie, ale na jakoj mienavita, svajaki nie pamiatajuć.
Niezadoŭha da źniknieńnia ŭ siamji adbyłasia trahiedyja: padčas pažaru zahinuŭ maleńki syn Mikałaja. Žyvoj zastałasia tolki dačka.
— Žyli jany drenna, uvieś čas svarylisia, — uzhadvaje siastra Mikałaja Raisa. — Moža, jon tamu i syšoŭ… Nie viedaju.
Pierad źniknieńniem Mikałaj zajšoŭ da maci na pracu i paprasiŭ hrošaj na partfiel dla dački: nabližałasia 1 vieraśnia. Paśla hetaha mama bolš nikoli jaho nie bačyła.
Pavodle słoŭ Raisy, Mikałaj źnik u kancy žniŭnia 1989 hoda. U toj dzień jon, jak zvyčajna, pajšoŭ na pracu. Praŭda, čamuści ŭziaŭ z saboj pašpart i vajskovy bilet. Pracoŭny dzień skončyŭsia, ale dadomu mužčyna ŭžo nie viarnuŭsia. Paźniej rodnyja daviedalisia, što na momant źniknieńnia jaho žonka była ciažarnaja trecim dziciem.
«Kola — adziny, kamu ja była patrebna»
Spačatku blizkija sprabavali znajści Mikałaja samastojna: raspytvali znajomych i siabroŭ. Niechta kazaŭ, što bačyŭ jaho na aŭtavakzale i što mužčyna nibyta kupiŭ bilet i źjechaŭ.

— Ale my tak i nie zmahli zrazumieć, ci byŭ heta mienavita Kola i kudy jon moh nakiravacca. Tady mama źviarnułasia ŭ milicyju, i brata abviaścili ŭ vyšuk. Ale jaho tak i nie znajšli. U 2012 hodzie my navat jeździli ŭ minski filijał prahramy «Čakaj mianie», adnak heta taksama ničoha nie dało, — kaža Raisa.
— Čamu praz stolki hadoŭ vy vyrašyli adnavić pošuki brata?
— Kola byŭ adzinym čałaviekam, jakomu ja była patrebna, — uschvalavana kaža Raisa. — U mianie z naradžeńnia DCP, i ŭ šeść hadoŭ mama addała mianie ŭ internat. Tam ja pražyła da dziaviataha kłasa. Mianie naviedvaŭ tolki Kola — jon byŭ starejšy ŭsiaho na dva hady. Mama i tata nikoli nie pryjazdžali, i mnie było vielmi kryŭdna. Dadomu mianie zabirali tolki na zimovyja i letnija kanikuły, i zaŭsiody pa mianie pryjazdžaŭ moj bracik. Ja praviała ź im usio dziacinstva i vielmi jamu ŭdziačnaja. Zdavałasia, mamu cikaviła tolki małodšaja siastra — jana była zdarovaj. A ź mianie jaki byŭ sens? Tamu mnie tak chočacca znajści Kolu: jon byŭ samym blizkim čałaviekam.
Pavodle słoŭ Raisy, praź niekalki hadoŭ Mikałaja pryznali bieź viestak adsutnym. Paźniej jaho žonka vyjšła zamuž druhi raz.
— Jašče ŭ padletkavym uzroście ja daviedałasia, što naš baćka raniej byŭ žanaty i ŭ jaho jość syn u Ałtajskim krai. Atrymlivajecca, moj zvodny brat. Paźniej jon pryjazdžaŭ da nas u Červień, ale z časam my stracili suviaź. A litaralna miesiac tamu, u kastryčniku, jon sam mianie znajšoŭ, i ciapier my razmaŭlajem kožny dzień. Jon taksama padavaŭ zajavu na vyšuk Koli ŭ Rasii. Ale nichto nie adhuknuŭsia.
Ciapier Raisa spadziajecca, što praz stolki hadoŭ novyja pošuki dapamohuć daviedacca, što adbyłosia z bratam, a mahčyma, i pabačycca ź im.

Kali vam ci vašym znajomym što-niebudź viadoma pra los Mikałaja Jaraševiča (19.01.1963 hoda naradžeńnia), jaki źnik u 1989 hodzie, pošukava-vyratavalny atrad «Anioł» prosić paviedamić pra heta pa telefonach atrada: 7733 (haračaja linija, aktualna dla ŭsich apierataraŭ sotavaj suviazi), +375 33 666-60-33, +375 29 270— 77‑33 abo 102.
Prykmiety Mikałaja na momant źniknieńnia: rost 175—180 santymietraŭ, karyja vočy, ciomnyja vałasy. Z asablivych prykmiet — tatuiroŭka z hodam naradžeńnia («1963») na fałanzie palca i litara «K» na zapiaści.
«Čałaviek moža znajścisia i praz hady»
Julija Koŭhan pierakananaja, što šukać źnikłaha varta navat praz šmat hadoŭ. U archivie pošukava-vyratavalnaha atrada «Anioł» jość historyi sa ščaślivym kancom.
— U 2019 hodzie vałanciory znajšli minčuka Dźmitryja Šulinskaha. Uzimku 2001‑ha jon pajechaŭ na zarobki va ŭkrainski Dnieprapiatroŭsk i źnik. Pra hetuju historyju pisaŭ Onliner, — zhadvaje Julija.
Pavodle jaje słoŭ, znajści mužčynu dapamahli aryjenciroŭki, jakija atrad raspaŭsiudziŭ u sacsietkach. Ich pieradrukavali miascovyja ŚMI, i Dźmitryja paznała znajomaja, ź jakoj jon tady žyŭ. Žančyna źviazałasia z «Aniołam» i paviedamiła, što ź im usio ŭ paradku.
— Čamu jon nie vychodziŭ na suviaź ź blizkimi?
— U ich, nakolki pamiataju, byli składanyja adnosiny. Ale rodnyja chacia b daviedalisia, što syn žyvy i ź im usio dobra.
Kamientary