Kavaler źbieh sa spatkańnia, nie zapłaciŭšy za viačeru. Ci pavinna dziaŭčyna apłačvać uvieś rachunak?
Pieršaje spatkańnie ŭ minskim kafe skončyłasia niečakana: paśla viačery małady čałaviek vyjšaŭ pakuryć i nie viarnuŭsia. Aficyjant zajaviŭ dziaŭčynie, što ciapier jana pavinna zapłacić za abaich.

Čytačka «Arhumientaŭ i faktaŭ u Biełarusi» raskazała, što paprasiła prynieści rachunak tolki za zamoŭlenyja joju stravy. Adnak paśla razmovy z kiraŭnictvam aficyjant zapatrabavaŭ apłacić uvieś ček.
U Rehijanalnym tavarystvie abarony spažyŭcoŭ patłumačyli, što takoje patrabavańnie niezakonnaje.
I dziaŭčyna, i jaje spadarožnik źjaŭlalisia asobnymi pakupnikami, tamu kožny pavinien płacić za ŭłasnuju zamovu. Ahulny rachunak na stolik nie robić adnaho naviednika adkaznym za toje, što zamoviŭ druhi.
U takoj situacyi možna paprasić aficyjanta padzialić rachunak. Kali ŭźniknie sprečka, chto jakija stravy zamaŭlaŭ, supracoŭniki kafe mohuć prahledzieć zapisy z kamier videanazirańnia.
Dziaŭčyna taksama moža pieradać ustanovie viadomyja joj źviestki pra mužčynu — imia, adras i numar telefona, kab ź jaho zapatrabavali apłatu.
Zhodna z artykułam 456 Hramadzianskaha kodeksa, pakupnik abaviazany apłacić tavar da abo paśla jaho pieradačy. Kali naviednik źbieh i nie zapłaciŭ, kafe moža spahnać ź jaho košt zamovy praz sud.
Kamientary