Alaksandr Łukašenka padčas vizitu ŭ Smarhonski rajon zaklikaŭ u bolšaj stupieni źviartać uvahu na raźvićcio sielskich terytoryj, piša BiełTA.

«Treba ŭkładvać u sialan, u ziamlu. Usie vy, pracentaŭ 70, napeŭna, ludzi sielskija. Pryjechali ŭ horad. A tam ludziej usio mienš i mienš, — skazaŭ palityk. — Treba dapamahać sialanam. Nie tamu, što ja sam viaskovy, kaliści pracavaŭ u sielskaj haspadarcy. Ja razumieju, što vioska — heta naša charčavańnie i adzieńnie».
Asablivuju ŭvahu ŭ hetym pytańni Alaksandr Łukašenka źviarnuŭ na moładź.
«Nam treba akuratnieńka svajo hramadstva nakiroŭvać tudy, kudy treba. I pierakonvać ich, jak ja časta kažu, što bulba raście nie ŭ «ajfonach», a tam (na ziamli). I dla taho, kab rapsavy alej ci niešta inšaje atrymać, treba stvaryć za paŭmiljarda dalaraŭ pradpryjemstva i tam vyciskać hety alej», — skazaŭ jon.
Ciapier čytajuć
Prajektavali karoŭniki i akumulatarny zavod, a ciapier uzialisia za baroka. Ź vieličnaha jezuickaha kalehiuma ŭ Pinsku źbirajucca źbić uvieś tynk — a jon byŭ raśpisany freskami
Kamientary
Paravoz - nie kavun
Śvińni nie latajuć
H...o nie tonie